Kimin ayıbı diye sorgulamaya kalkarsak, öncelikle devletin; çocukların eğitiminden, sağlığından ve güvenliğinden sorumlu olduğu gerçeği çıkar.
Biraz daha eşelersek... Çocuk masallarının bile ölümler ve cinayetler üzerine olduğu bir ülkede. İnsanları kaybetmekten hoşnut olan bir memleket düzeni karşımıza çıkar.
O kayıp çocuklar, bir simyacı değil.
O çocuklar, aç itlerin önüne atılmış kobaylar.
Sadece hayalleri ve gelecekleri değil, iç organları bile, yer değiştirdi belki de.
Korkularını nasıl gizliyorlar acaba?
Analarından, babalarından gayrisi onların arkasından "kör gözle" bakarken, kim görebilir kaybolduklarını...
Sokaklarda dilenen, kırmızı ışıklarda otomobil camlarını silen kimsesiz çocuklar var, onların elinden tutup, kimliklerini sorgulayan bir düzen var mı?
Ne yani, onların dönüşü yok mu?
Yılın bir günü kayıpların aranmasına ayrılsa, kaçı geri gelebilirdi kim bilir.
Emekli Koramiral Atilla Kıyat, "1993-1997 yılları arasındaki meçhul cinayetler devlet politikasıydı" diyor.
Yıllar sonra tartışma başlıyor.
O cinayetlerin failleri meşgul.
Çünkü hayat bir arkası yarın oyunu gibidir.
Cinayetler de, ortadan kaldırmalar da...
Bu ülke 1980 yılından sonra her şeyini kaybetti.
Benliğini, kardeşliğini, huzurunu.
Ve en önemlisi de...
Güvenliğini kaybetti.
Ne çocuklar, ne de büyükler için, tekin bir ülke değil artık.
Aslında, insanların sorgusuz sualsiz hapislere atıldığı.
Demokrasinin kişisel hale getirildiği bir ülkede. Hepimiz kayıbız.
Seslerimiz bile kayıp!
* * *
22 bin TL ceza
12 Eylül'deki referandumda sandığı gitmeyen 22 TL ceza ödeyecek. 12 Eylül bayramın son günü. Tatil yörelerinin tıka basa dolu olduğu ihtimalden de öte. Bir garanti. Tatil keyfine sekte vurmak istemeyenler için 22 TL nedir ki... Kredi kartlarından öderler. Gözyaşlarına mahsuben.
* * *
Yalancı, aldatmayı beceremeyen kişidir.
* * *
Kör karanlıkta yaşamak kadar... Hiçbir şey yakmaz insanı.
* * *
Mutluluk takvimi
5 Ağustos 2010
Havuza giren çocuğuna göz kulak ol. Sokak köpeğini doyur. Ramazan'a hazırlan. Köy yemekleri ye. * * *
Kalbini vermeyen
Aşktan hak almaz
Biz nasıl koklarsak
Gül bizi koklar
Yarın kadar uzak
Dün kadar eski
Herkes yüreğinde
Bir kader saklar
Bütün kederleri
İçime gömdüm
Ruhumu okşayan
Bir kaderim var
Kalbimde ağlayan
Yol resimleri
Hayatıma dair
Küçük duraklar
Hakkı YALÇIN
