Düşünsenize, Avrupa'daki maçlara büyük takımlarımız 10 yabancı, bir yerli futbolcuyla çıkma hakkına sahip olacak.
Bu demektir ki...
Büyüklük, korkaklığın memelerinden emziriliyor. İthal sütle... Üç Büyükler'e bakın.
Hepsi de iflasın eşiğinde.
Niye? Yabancı transferlerdeki yanlışları yüzünden.
Asıl neden, uyutulmuş taraftarlara sahip oldukları için.
Dışı yanmış içi kandırılmış taraftarlığa, şampiyonluk deyin başka şey demeyin.
Verin gazı, patlatın transferleri.
Sonrası inleyen nağmeler olsa da.
Vaatlerin arkası yarın!
Tarihi bozgunun temsilcileri Yıldırım Demirören ve Adnan Polat yeniden başkan seçildi.
Fenerbahçe'yi yerle bir eden Aziz Yıldırım ayakta alkışlandı.
Var mı böyle palavra bir futbol ülkesi? Yabancı transferlerin yol haritasına bakın.
Bataklığa çıkar.
Bu transfer bataklığının altından, yöneticiler ve menajerler arası ticaret çıkar.
Kulüpleri borç bataklığına sürükleyen yüzsüzler, konuşmak için kullanmadıkları ağızlarını, kendilerini eleştirenleri suçlamak için kullanır.
Ve taraftarlarının da desteğiyle üste çıkar. Bu ülkede futbolun ağaları ve kulüp başkanları, yabancı transfer zenginliğinin keyfini sürdükçe...
Futbol da yoksul olacaktır.
Alt yapı da... 10 yabancı, büyüklüğe takviyedir.
Ama büyüklük sizlere ömür! Onlar hala vergilerini ödemedikleri için büyük.
Yetkilileri uydu yaptıkları, hakemleri etki altına aldıkları için büyük.
Onlar "BÜYÜK HARFLERLE" ağladıkları için büyük.
Yoksa, Bursaspor bir avuç yerli futbolcusuyla, onların boyasını da akıttı. Gözyaşlarını da..
