Sezona taraftarına "umut fırtınası" sunarak giren Beşiktaş için belki de şu ana kadarki en ciddi sınav Alanyaspor olarak görülüyordu. Geçtiğimiz sezonlara bakıldığında da bu konudaki endişeler haklıydı aslında. Beşiktaş, sıcak ve nemin tavan yaptığı Alanya'da aslında yine baskılı başladı. Italiano'nun her ne kadar tur gelse de Zalgiris'i düşündüğü için yaptığı değişikliklerden en çok Olaitan'ın yokluğu arandı ilk yarıda.
Zaten o eksiklik çok göze çarpınca da hoca oyuncusunu alıp orta sahaya dinamiklik getirmeye çalıştı. Bence de bu değişiklik gerekliydi. Çünkü Salih de, Orkun da etkisizdi. Böyle olunca Ndidi bu durumu tek başına kaldıramadı. Beşiktaş yine bilindik bir şekilde oyunun hâkimi gözüktü ama geçen maçlara göre tempo ve dinamiklik anlamında çok gerideydi. Özellikle çok övülen top kazanım oranı düşük olunca bu her şeyi etkiledi.
Buna rağmen Oh'un ilk bölümde girdiği pozisyonlar değerlendirilse yine rahat bir doksan dakika geçebilirdi siyah-beyazlılar için. Üretkenliğin de Beşiktaş adına sınırlı olduğu oyunda ortadaki etkisizliğin yanı sıra Trossard'ın gününde olmaması, o kanatta sadece Rıdvan'ın bindirmeler yapması, kenardan sadece Cerny'nin bir şeyler denemesi Kartal'ın kanat organizasyonlarının da sınırlı olmasına neden oldu.
Bu sezonki en isteksiz, rakibe özellikle ikinci yarıda fırsatlar sunan ve en sonunda kalesini gole kapatan Nübel'in de gol yediği bir Beşiktaş izledik. Tablo belki inanılmaz kötü değildi ama Beşiktaş resmî 7. maçında rakibine takılıp moral avantajını kaçırdı.
Ne diyelim bu da nazarlık olsun! Onun için çok erken konuşmanın her zaman zarar getireceğini savunmuşumdur. Bu maç için de herkes farklı galibiyet bekliyordu ama öyle olmadı işte. Sonradan girenlere baktığımızda gözler Vlahovic'te idi. İki kez topla buluştu, istekliydi ama güçsüz gözüktü.
