Tuncel Kurtiz'i kaybettik.
Dünya çapında bir oyuncuyu. Güzel insanı.
İnsanları sesiyle dalga dalga uyandıran bir adamı.
Gençliğimin simge oyuncularından biriydi.
Soylu bir duruşu vardı.
Yılmaz Güney filmlerinde "baş oyuncu" gibi dururdu.
Karlı yollardaki yoksul çocukların anonsunu verirdi. "Uyanın" diye haykırırdı, oynadığı rolü hayatın gerçeği bilip.
Duru bir yaşantının içinde kaldı hep.
Kitap okuyan sanatçı gerçeğinin de simgesiydi.
Kitapları istifledi, parayı değil.
İçinde korkuyu barındırmadı hiç.
Çetrefilsiz anlatımıyla güven verirdi insana. Halkın aşığıydı, paranın değil.
Ve halk için verdi kavgasını popülerlik için değil.
Askeri darbelere şimdi ayak diremek kolay, siz o zaman görecektiniz demokrasi neferliğini.
Siz o zaman görecektiniz mücadele gücünü.
Şimdiki gençlik, onu dizi filmlerden tanıdı. İyi ki de tanıdı.
Oyunculuğun ne kadar değerli olduğunu, birbirine benzeyen çoğalışın içinde, parmakla gösterilecek bir adamın varlığını öğrendi.
Popüler yavşakların dünyasında Tuncel Kurtiz'i, farklı bir yere koymayı da öğrenmişlerdir umarım.
Ben bu adamı sizlerden önce sevmiştim.
Yetimin öksüzün kanını emerlerin yüzüne tükürüldüğü, haramilere meydan okunan Türkiye mevsimlerinde.
İnsanlığın insanlık.
Sinemanın sinema olduğu yıllarda.
İstediği tek şey vardı. "Yaşamak için bir ağaç gibi hür ve bir orman gibi kardeşçesine."
Tuncel Kurtiz son kuşlardan biriydi.
Hayatın derinliklerinde yaşarken, ölümün kıyısına taşıdı son günlerini.
Eşi bulunmaz bir oyuncu ve onurlu bir yaşamın onurlu bir işçisi olarak öldü.
Mekanı cennet olsun.
* * *
SÖMÜRÜ JÜRİSİ
Müzik yarışmalarına bakıyorum.
Gençlerin umutlarının nasıl çalındığına.
Jüri endüstrisinin sadece o gençleri değil, ekran başındakileri bile nasıl sömürdüğüne.
İnsanların engelli halinden bile yararlanmayı kar sayan gözyaşı simsarlarına!
Bu yarışmaların yurtdışı gerçeklerinde finale kalanlar bile, dünya çapında şarkıcı olurken.
Şimdiye kadar yapılan yarışmalardan hangi genç müzik dünyasına kazandırıldı, sorgulayın bakalım? Sizin için bir değeri varsa tabii.
* * *
Alışkanlıktan daha büyük bir şey yoktur.
* * *
Kırmızı ışıkta geçen çakallar da hapse atılmalı. Onlar her şeyi yapar. Uyuşturucu bile satar!
* * *
28 Eylül 2013
Mutluluk takvimi
Köpeğini tasmasız dolaştıranları uyar. Çocuğunun aşk hikayesini dinle. Sinemada patlamış mısır ye. Hayatına yön ver.* * *
Benim bakışım
Kuru bir yaprağın
Dalına bakışı gibiydi
Senin bakışın
Hayatının delisi için
Ömrünü yakışı gibi
Ayrılanlar unutur derler
Biz unutamayız
Tenimiz yanarken
Kulaklarımız çınlarken
Ve deli ruhlarımız
Çağırırken birbirini
Hiçbir şey yokluğumuz kadar
Kanatamaz yüreğimizi
Bizimki bir sevda masalıydı
Destansı bir yanı vardı
Sen orada ağlasan
Burada yağmur yağardı
Hakkı YALÇIN