Hayata gözcülük ettim dün gece.
Gökyüzünü denize indirdim.
Denizden bir ışık sızdı.
Aydınlandı karanlıklar.
Adını sevgi koydum.
***
Sıcak bir gülüş içlerini ısıtmaya yetiyor insanların.
Yüreklere bu kin tohumlarının ekilmesi niye?
Toprağa kazma vurun göreceksiniz.
Oradan geldik, oraya gideceğiz.
Birlikte yaşanacak bir ömür varken, neyin nesi bu kavga?
Herkes yaşamın ağır işçisiyken, bu düşmanlık anonsları kimin sesi?
Dişlerini haksızlığa sıkan yoksul bir adamın gözlerinde o parlak ışığı gördüm.
Aynı kadere göz kırptık, kucaklaştık.
Adını dostluk koydum.
***
Biri silahını doğrultmuştu düşüncelerime.
Namlusuna karanfil taktım.
Benim gibi düşünmüyordu ama ona sevgiyle baktım.
Hangi iklimlerden geldiğimizi ikimiz de biliyorduk.
Aynı noktada buluştu gözlerimiz, aklın diliyle anlaştık.
Adını barış koydum.
***
Bir yanda şehirli kini, öte yanda taşralı nefreti.
Oysa birkaç saatlik mesafe var aramızda.
Aynı toprağın çocuklarıyız, aynı havayı soluyoruz.
Yağmur yerine gözyaşları karışıyordu toprağa.
Sevda türküleri yankılanıyordu dağlarda.
Adını hasret koydum.
***
Beni çağırıyordu perdesi kapanmış evler.
Gecenin bilmem kaçında, hüzünlerden bir dünya kuruluyordu.
Analar, babalar acılara dayanmanın uykusuna uzanmıştı belki.
Yarınları karanlık farz ediyorduk da, umutlu bir şarkı yazdım inadına.
Güneş her gün yeniden doğuyordu nasılsa.
Çocukların gözleriyle aydınlanıyordu dünya.
Onlar erteleyecekti yenilgiyi, onlar tüketecekti bu karanlıkları.
Adını umut koydum.
***
Mutluluk Takvimi
Yatıya kaldığın evde yatağını kendin düzelt. Arada bir talihini dene. Hayattan beklentilerini büyüt. Dostlarınla eğlen.***
İstanbul ve trafik geçimsiz fotoğraf. Yol kenarlarındaki büyük alışveriş merkezleri de biçimsiz fotoğraf.
***
Hırsız cenneti
Bir hırsız düşünün. Tam 19 kere aynı suçtan yakalanmış. Hapishaneye girmesiyle çıkması bir oluyor.
Bu demektir ki..
Her türlü şartta yine hırsızlık yapma şansına sahip.
Düşünce suçlusu hapse bir girsin de, kolayca çıksın bakalım.
Bu demokraside!
***
Belki hatırlarsın
Denize karşı ağlarken
Gözyaşlarını silmiştim
Üzülme demiştim
Hayat çaresiz de güzel
Belki hatırlarsın
Bütün gece sonbahar
Yeminler etmiştin
Mahşer sirenleri
Çalana kadar
Kimse gözlerine
Benim gibi bakmamıştı
Belki hatırlarsın
Üzerime döktüğün kahveyi
Hiçbir şey gidişin kadar
Canımı yakmamıştı
Gözlerimi güneşin
Adımı dua bellemiştin
Belki hatırlarsın
Beni çok sevmiştin
Hakkı YALÇIN
