Politikanın nefret dalgasından nasibimizi alıyoruz hepimiz.
Maviler donuk, siyahlar ayakta.
Dağların kardeş olduğu bir memlekette, insanlar kalleş.
Herkes büyük oyuncu.
Herkes kendi çıkarlarının film setinde.
Ey! Kerpeten bakışlılar.
Ey! Zalim ruhlar.
Hepimiz insanız nihayetinde.
Yazın son ışıkları camlara vuruyor.
Bayram sabahlarında, gül yüzlü analara sesleniyor güneş. "Size uğramak istiyorum, evde misiniz?"
Evlerin perdeleri çekili.
Çocuklar tavşan ürkekliğinde.
İnsanlar iki kaşının arasına tüfek çatmış, sataşacak birilerini arıyor.
Kendisini yok ediyor zaman, kimse farkında değil.
İnsanları birbirine düşüren politika, yılan besliyor sepetinde.
Ey! Kana susamışlar.
Ey! Namussuz haramiler!
Hepimiz insanız nihayetinde.
Gözlerimizin içine bakıyor ülkenin ruhu.
Eski türküleri özlüyor insan.
Eski zaman saygısını.
Vazolar çiçeklerini bekliyor, biz huzurlu bir Türkiye bekliyoruz.
Hala, kaybettiklerimizi kazanmayı bekliyoruz .
Aydınlık, çağdaş ve gerçekten demokratik Türkiye'yi...
Gülüşleri bile işgal edilen çocuklar aşkına.
Kardeşliğin izini sürüyoruz inatla.
Biliyoruz ki..
Bu para hırsının da bir sonu olmalı.
Nefretin de...
Hiçbirimiz ölümsüz değiliz.
Hepimiz insanız nihayetinde.
