Herkes bilirdi ki, iyi bir çocuk bir mahalleyi cennete çevirir.
Kötü bir çocuk, ülkeyi cehenneme çevirir.
Bayramlar iyilikler ve güzellikleri yaşatmak içindi. Aslında çocuklar için.
Ne olursa olurdu, her bayram öncesinde bir mucize olurdu yoksul çocuklar adına.
Gökyüzünden biri yere inerdi de, o çocukları baştan ayağa giydirirdi.
Pencereden bakardı anneler, ne kuşkuları olurdu yabancılar için.
Ne aklı kalırdı çocuklarında.
İnsanlık ölmemişti daha, dimdik ayakta.
Küçükler saygıda kusur etmezdi, büyükler sevgide kısır davranmazdı.
Her şeyin bir ruhu vardı.
Kapıların önünde çocuklar.
Yüzü güneş yanığı, aydınlık çocuklar.
Komşuluk dede yadigarı saat kadar değerli. Yoksul ama onurlu bir duruşu var mahallelerin.
Sonra bir şeyler oldu bu ülkeye.
Önce ekmekler bozuldu, sonra insanlar.
Bir zamanlar haksızlıklar için mahalleleri ayağa kaldıran delikanlılık, sonrasında kendini katlayıp dolaba kaldırdı.
Uyuşturucu sattılar küçüklere.
Genç kızları fuhuşa gelin ettiler.
Ne bayramları kaldı mahallelerin, ne onurlu duruşu.
Bugün bayram.
Komşuluk, sıradan bir selamdan ibaret.
Artık gözden çıkarılmış bir gerçektir dostluk. Politik nefretin bütün izlerini, insanların yüzlerinde görebilmek mümkün.
Bayramların gerçek anlamından eser yok.
İç kanama üç gün bile tatil yapmıyor.
Televizyonlarda yalandan barış mesajları, gazetelerde görünmez mürekkeple yazılan huzur.
Dürüstlük ve eşitlik adına her şeyini yitirmiş bir ülkede, her bayram bir şeylerin eksildiğini hissediyorum.
Ve ben her bayram geçmişe koşuyorum.
Gelecek güzel olsa, ne işim var oralarda...
Bu bayram sabahında...
* * *
İçimde kimsesiz
Bir aşk duruyor
Bütün resimleri
Bir bir yakıyorum
Kayıplar durağı
Bizi bekliyor
Seni aldığım yere
Bırakıyorum
Yeniden başlarım
Bittiğim yerden
Bu yaralı kalbi
Güldüreceğim
Ben bu yenilgiyi
Geçersiz sayıp
Yaramı kendime
Sevdireceğim
Hakkı YALÇIN
* * *
MUTLULUK TAKVİMİ
9 Eylül 2010
Bilgi sahibi olmadan fikir yürütme.
Vazoya çiçek koy.
Bitki çayı iç.
* * *
Bir sistem, susturmak istediği toplumu korkuyla terbiye ediyorsa.
O ülke korkulacak ülkedir artık.
* * *
Yılmaz Büyükerşen
Eskişehir'de siyaset yapmamış, hizmet yapmış. Yandaşlarını korumamış, şehri korumuş. Avrupa'nın en güzel şehirlerinden güzellikler almış.
Çalmamış, çırpmamış, şehrin gelirini şehrin güzelliğine harcamış.
Çocuklara park nasıl yapılır, Türkiye'nin bütün belediye başkanlarına göstermiş.
İnsan isterse yapar.
Yılmaz Büyükerşen, bunu başarabilen özel bir belediye başkanıdır.
Sadece Eskişehir değil, bütün ülke onu omuzlarında taşımalıdır.
* * *
Aşk eski bir öyküdür ama her zaman yenidir.
