Konu Galatasaray'ın Barcelona'ya yenilmesi değil elbette. Fakat Galatasaray öyle bir dönemde, evinde, farklı yenildi ki tadımızın kaçmaması mümkün değil.
Maça iyi bir takım savunmasıyla başlayan sarı kırmızılar, durdurması en zor takımı durdurmayı başarmış, "uyarına gelirse bir de gol atarım'' anlayışının meyvesini Batrakov'la almıştı. Barış'ın kıl payı ofsaytta çıkması Katalanlar için büyük şans.
Maç, lehimize 2-0'a gelse ''kesin kazanırdık'' diyemeyeceğim ama işler bambaşka seyredebilirdi. İki takımla şampiyonlar liginde yer almak, son dünya ve Avrupa şampiyonalarına katılmak, dünyaca tanınan yıldızlarla dolu bir lige sahip olmak, Türk futbolunun yelkenlerini rüzgarla doldurmuştu. Dün gece pek çok şeyi Türk futbolu lehine çevirebilecek bir zafer olabilir miydi?
Benim yanıtım; evet, olabilirdi. Ciddi maliyetlerle alınan Lesley ve Bitshiabu transferlerinin bomboşluğu artık çok dikkat çekiyor. Bu takım için bu denli ciddi paralar harcanmasına rağmen kadro mühendisliği sınıfta kalmış durumda, Jacobs'un stoper başlaması, Uğurcan yerine Jankat'la başlamak kadar büyük dramdır.
''Okan Hoca haksızdı'' diyemem ama "Galatasaray'ın stoper rotasyonu neden bu halde" rahatlıkla diyebilirim. Sonuçta "malumun ilamı" hayat buldu. Gezegende bir kişinin bile şaşırmayacağı bir sonuçla Galatasaray, an itibarıyla gezegenin en iyi takımına yenildi.
Oysa ki biz Galatasaray'dan çok daha fazlasını bekliyor ve istiyorduk. Çünkü; olabilirdi. Dün gecenin en güzel detayı tribünün olgunluğuydu bence. Mağlubiyeti kabullenip, takımı desteklemeye devam etmeleri, (televizyondan öyle gördük, duyduk) doğru tavırdı. Ne diyelim; geçmiş olsun.
