Zeminin berbatlığı ve Osimhen'in yokluğu Galatasaray için hayli endişe vericiydi ama Torreira, Lemina ve Leao'nun harika performanslarına ilk yarının sonlarına doğru eklenen Batrakov ile birlikte ilk yarıda hayli üstün ve üstünlüğünü skor tabelasına yansıtan bir Galatasaray izlemiştik.
Açıkçası Osimhen'in yerinde Leao bekliyordum ama herkes "muhtemel" on birinde Deniz Gül ismini yazmış, Okan Hoca ise Barış Alper'i görevlendirmişti.
Perdeyi açan golde, on numara pası veren Torreira'nın servisini gerçek bir dokuz numara gibi tamamladı Leao. Jesus'un milli takımda kucağına yedi numaralı formayı bıraktığı Portekizli, pasları, şutları ve oyun zekasıyla saha içi liderliğini üstlenmiş gibiydi.
Amed kalecisinin hatasıyla fark ikiye çıkmıştı ama Leao'nun ikinci yarının hemen başındaki sakatlığı ibreyi konuk takıma çevirdi. Yine de Batrakov'un rakibe çarptırarak attığı bir gol skoru 3-0 geçirip lig liderini en yakın takipçisi karşısında rahatlatmıştı. Fakat Amed yılmıyordu. Önce frikikten Saba, ardından kafayla Orban farkı bire indirmeyi başarıyordu.
Üstelik artık Torreira da pilini tüketmiş ve kenara alınmıştı. Sarı kırmızılılar dakikaları sayıp, kaleye yaslanacak derken; bu beklenti karşılık bulması. Yüzüncü maçına çıkan Sara'nın pasında Barış Alper şık bir kafayla farkı yeniden ikiye çıkardı.
Böylesine bir rakibi, böyle bir zeminde, milli araya giderken yenen Cimbom, puan kaybı bekleyenleri hayal kırıklığına uğratırken, taraftarına güven verdi.