Lütfen mektubumu yayınlayın. Ben aşk acısı çeken gençlere seslenmek istiyorum. Arkadaşlar aşıksınız kabul, eleman sizi bırakıp başkasına yar olmuş, o da kabul. Ama bu hayatın sonuymuş gibi feryat etmek, sosyal medyada her önüne gelene dert yanmak, insanların kafalarını ütülemek niye? Hele de dünyada bin çeşit acı varken, bir kız uğruna insan ölmeyi düşünebilir mi?
Siz sevgilinizi kaybediyorsunuz mesela, öbür tarafta adam annesini kaybediyor. Ben de gencim, ben de terk edilince kahroldum ama inanın geçiyor. Lütfen biraz toparlanalım ve kafayı daha ciddi işlere takalım. Böyle olmuyor arkadaşlar. Süha Meriç Tan
S.U CEVAP; Süha'cım insan, büyük-küçük hangi acıyı yaşıyorsa, o acının odağında sadece kendisi vardır. Ve o dönemde, diğer olaylar önemini kaybeder.
Terk edilmişlik hissiyatı, yanı sıra beraberinde pek çok kompleksi de tetikler malum.
Beğenilmeme, sevilecek değerde bulunmama, yeterli olamama, özgüveni yok etme vs... Bu yüzden arkadaşları hor görüp, bir de sen vurma
Sevgili Süha...
Gümüş işlemeli perdelerimiz!
Annem, babamın 4. eşi. Bildiğim kadarıyla evlerinde bakıcıymış.
Benim çocukluğum İstanbul'da geçti ve çok zengindik. Abimle ben özel okulda okuyorduk. Abimin sünnet düğünü köşkümüzün bahçesinde yapıldı, size fotoğraflarımızı yolluyorum.
Ben ise bebeklerimin sayısını hatırlamıyorum. Daha sonra babamın işleri bozuldu ve felç geçirdi. Şu anda Ankara'nın kenar semtlerinden birinde, depo olarak kullanılan bir evde yaşıyoruz. Tek sandıkla geldik.
İçinde iki bebeğim ve eski evimizin perdelerinin gümüş işlemeleri var.
Burada bizi kimse tanımıyor. Annem evlere temizliğe gidiyor. Ağabeyimi askeri okula yollayacaklar, bir an önce hayatını kurtarması için. Bana artık pazardan elbise alınıyor. Bu durumu kabullenemiyorum. Her şey o kadar kötü ki, ölmek istiyorum... Zehra A.
S.U. CEVAP; Allah insanı gördüğünden eksik etmesin. Bunu daha çok çocuklar ve gençler için söylüyorum. Varlık içinde büyüyen evlatlarımız gün gelip yoksulluğa düşünce hayatın bittiğini sanıyorlar ne yazık ki. Hele anne babanın çaresiz çırpınışları onları daha da derinden yaralıyor. Bak evlat derslerine çok çalışırsan semt okulunda da iyi bir eğitim alabilirsin. Yapacağın tek şey biran önce üniversiteye kapağı atmak. Zaman sana küçük şeylerle de mutlu olmayı öğretecektir. Giysilerin pazar malı olsun, önemli olan sana yakışması. Sen geleceğine odaklan.
Unutma sıfırdan iş sahibi olan nice kadınlarımız var. Neden biri sen olmayasın? Biraz sabır.
Güzel kız sorunsalı...
Merhaba... Hiç kimseyle paylaşamadığım bir derdim var. 13 yaşındayken köyde bir kızla arkadaşlık yaptım. Şimdi İstanbul'da yaşıyorum. Ama burada herhangi bir kız arkadaş edinemedim. Kızların peşinden koşup sevgi dilenemem. İstanbul'a ayak uyduramıyorum. Aslında güzel bir kız görsem ellerim, yüzüm terliyor, etkileniyorum. Ne yapmam, nasıl davranmam lazım? Benim de kız kardeşim var. Acaba diğer erkeler de kardeşimi görünce aynı şeyleri mi hissediyorlar. O yüzden kısa etek, önü açık tişört filan giysin istemiyorum. F. A / İstanbul
S.U. CEVAP; Bir psikolog önereceğim size... Durumunuz sanılanın aksine 'gençlik korkuları' veya 'büyük şehre ayak uyduramama' gibi basit sorunlar olmayabilir. Belki de daha derinlerde yaşanan ve ne sizin kendi başınıza, ne de benim tavsiyelerimle üstesinden gelemeyeceğiniz kadar önemli bir durumdur.
Ama paniğe kapılmaya da gerek yok. Hele bir doktora gidin bakalım. Sonra da bana yazın.
