Ben çok güzel bir kızdım ve küçük yaşta evlendim. Hemen bir kızım oldu. İki sene sonra boşandım, çocuğumu babaannesi büyüttü. Bense özgürlüğün tadını çıkarıyordum.
Yaşantım, kızımla ilişkilerimi de etkiledi, onu ihmal ettim. 40 yaşımdayken kayınvalide oldum. Torun sahibi olmayı ise hiç kabullenemedim. Sonra yıllar geçti, şimdi peşimde koşan erkeklerin hiç biri yok. Tek başıma yaşam savaşı veriyorum ve çok pişmanım. Rumuz; Gül
S.U. CEVAP; Hangimizin pişmanlığı yok ki. Hatalar yapıp, zamanı gelince bedellerini ödüyoruz. Kızınızın sizi affetmediğini yazmışsınız. Bana Gönül Yazar'ı ve evladını hatırlattı. Onlar da tam anlamıyla barışamadılar ne yazık ki.
ZAMAN TANIYIN
Bence kızınıza zaman tanıyın. Biraz daha olgunlaşsın ve sizi önce anne değil, bir kadın olarak değerlendirebilsin. Ne de olsa o da bir kadın.
İntikam alıyorum!
Selda abla intikamımı aldım. 14 yaşındayken ailecek gittiğimiz yaz kampında havacı bir gence aşık olmuştum. O da ablamla ilgilenmişti. Bu sene 17 yaşındayım ve tahta vücutlu kızdan eser yok. Aynı kamptayız bu kez benim peşimden koşuyor. Rumuz; Mutluluk
S.U. CEVAP; İnsan bir şeyi çok isterse olur. Ama sen büyüdün de o yerinde saymadı herhalde. Lütfen yaşıtlarınla vakit geçir. Daha farklı hüsranlar yaşamamak için. 'İntikam' seni aşan bir sözcük bu arada.
