HAKKI YALÇIN

Fenerbahçe'nin liderin maç kaybettiği bir haftada ne istediğini bilmesi kadar kazanmayı istemesi de önemliydi. Rakip kale önünde harcanan net pozisyonlar, ara transferde golcüden yoksun Fenerbahçe üretenlerin kendini ele vermesiydi. Birileri her zaman yolunu bulur, en net pozisyonlar çöpe giderken, Beşiktaş karşısında tartışmalı son dakika golüyle haftayı zararsız kapatmak teselli olur.

***

Ayrıca bu takımın 11 yabancıyla sahayla çıktığı görülmüş değilken, bu şerefe nail olan Tedesco tarihe geçmiştir. Fenerbahçe formasıyla ruhen ve bedenen ilişkisini kesen Fred'i sahaya sürmekle, "formasına hasta" İsmail Yüksek'i kulübede oturtmak Tedesco'nun harakiri merakının belgesiyse, 3 puan kadar futbolun da gönlünü kazanmak gerekir adaletin de!

***

Galatasaray, Trabzon'da isimlerin iskeleti sahaya sürülmüş bir takım gibiydi.
Osimhen'in yokluğu kötü futbola musallat olan acı gerçekse, demek ki Galatasaray takım olma özelliğinden yoksun. Çuvalla para alıp sahada Osimhen yok diye gezinmeyi kendilerine hak sayanlar aldıklarının karşılığını vermekten vazgeçerse, ortaya kalan gerçek; "bu takım daha çok puan kaybeder!"

***

Trabzonspor ligi kaçıncı sırada bitirirse bitirsin, benim gözümde şampiyon kadar değerlidir. Bir sevda masalında ya da masal sevdasında bir tat kattılar lige. Üstelik bunu kısıtlı bütçeyle kurulan bir takımla yaptılar. Bunda Fatih Tekke'nin zarif duruşunun ve bilgisinin, takıma aşıladığı sadakat duygusunun önemi büyük.
Rakiplerinin bile bu duruşa saygı duyması zorunludur ama nerde bu ülkede öyle zarafet!