Bakış açısı!

Hiç ölmeyecek gibi yaşamaya koşanlara "dur!" diyen bir ölüm levhası var. Uzaktan pek görülmüyor da yakına gelince arkadan itekliyorlar sanki! Geçenlerde ilk pişmanlığımı aramaya gittim, karşı kaldırımda bir levha gördüm; "gençlik ne güzel şey!" Tam karşıya geçecektim ki kırmızı ışıkta başka bir levha; "hayallere karşı yürütmeyi durdurma kararı alınmıştır!"

***

Aklımı yolda bıraktığım bir akşam tam bana göre bir levha çıktı karşıma, "deli olmaya müsait adaylar aranıyor!" Değneğini at gibi koşturma şartı vardı da "sinirli değneğim" bir halta yaramadı. Üstelik zılgıt yedim;
"sizin gibilerin bu işlere aklı ermez!"

***

Gariban mahallelerdeki "çıkmaz sokak" levhalarına merakım büyüktür. Sokağın sonundaki evin kapısında "yavru kuzumu benden alan uyuşturucu çakallarının boynu devrilsin" yazılı levhayı aldım, görkemli villasında oturan baron rütbeli çakalın kapısına bıraktım.
Karşılığında salyalı saldırılar aldım.
Merak etmeyin ayakta kaldım.

***

"Göğüs kafesimdeki kuşları uçurdum bana hayat getirecekler" diyen lösemili bir çocuğun sözleri her zaman aklımdadır. Sokağıma lösemili çocuklar için melek resimli bir levha astım, yanına da not yazdım.
"Hiçbir iyilik için geç değildir ve her çocuk hayata emanettir ölüme değil." Okuyanlar baktı geçti. "Ekranda göbek atacak içi boş insanlar aranıyor" diye küçük bir levha astım.
İzdiham yaşandı.

***

İstanbul'da yabancılardan geçilmezken, "yabancılar giremez" levhası garip geldi. Bir baktım ki magazinde ünlenmiş nafaka parazitinin evinin önündeyim.
Çuvaldan taşan para görüntülü bir levha ürettim, yanına da renkli kalemlerle yazdığım bir panoya notumu bıraktım. "Makyajınla rujunla ve pahalı giysilerinle güzelim diye övünme. Yollar da pırıl pırıldır ama altından kanalizasyon geçer!" Bu kadar emeğin karşılığında sadece bir sinek vızıltısı duydum.

***

Yolumun üzerinde "cinayet mahalli" levhasını görünce hiç şaşırmadım. Levhanın üzerine boya sıkıyordum ki adamın biri yanıma geldi, "sen benim kim olduğumu biliyor musun?" dedi. "Üç ihtimal var" dedim, "ya katilsin ya bahis yosması ya da uyuşturucu kaçakçısı!" Adamın yüzü bile kızarmadı!

***

Hayatım boyunca ceketinin astarını bile göstermeyen zarif zenginleri de gördüm sonradan görmeleri de. Ama bu ülkede "zenginler ve yoksullar adaletin karşısında aynı kefededir" levhasını ömrü billah göremedim! En berbat levhayı da şehrin meydanında gördüm. "İkinci bir emre kadar insanların birbirlerini sevmeleri yasaklanmıştır, üçüncü şahıslara duyurulur."


21 MAYIS 2026
Çocuğun adına ağaç dik.
Vapura bin.
Çaylı simitli kahvaltı yap.
Sık duş al.
Biz kimi bu kadar Delice sevdik böyle Biz kimin kalbine İzinsiz girdik söyle Soran olursa Düşmüştük kalktık deriz Gören olursa Yangından kaçtık deriz Ağlama gözlerim Bırak bize kalsın Kırık hikayemiz Vedasını etsin Hele bir gitsin Nasılsa sabahı Sabah ederiz
Hakkı YALÇIN

Yüzündeki çizgilerle gurur duyan insanlar asla yaşlanmaz!

Kamçı!
At yarışlarında "atlara kamçı vurulmasın" diye yıllardır haykırıyorum. Birileri çıkıp; "oturmuş bir sistemden sana ne!" diyebilir.
Ben de derim ki; "kölelik de oturmuştu ama ayağa kalktı!" Bir kamçının atın üzerinde bıraktığı derin acıyı hissetmeyen kim varsa, onların çıplak sırtına kamçı vurulsun da o zaman görelim ata vurulan kamçıdan keyif alanların yüzünü!