Mahallelerin tarihine geçen bitirimler vardı, iliklerine kadar delikanlı, romantikler şiirler yazarlardı duvarlara.
Birimiz hepimiz içindi, herkes bir başkasında kendini bulurdu da birlikte tamir ederdik kırık kalplerimizi.
Önce okullar ayrıldı sonra yollar.
Şimdi kim arar kim bulur izimizi!
***
Mesele ülke sevdası olduğunda Edirne'den Kars'a giderdik. Tren yolu çocuklarıydık ama asla raydan çıkmadık.
Cem Karaca dinledik Fikret Kızılok.
Bizlere kalem kırılırken bizler kalemle sarardık müzik kasetlerimizi.
Önce şarkılar değişti sonra bakışlar.
Şimdi kim arar kim bulur izimizi.
***
Ayağına giderdik aşkın, evde olmazdı sokak lambalarının altında beklerdik. Ateş yakacağı yeri bilirdi mektupların ucunu yakardık.Yağmur gibi bakardık; gökkuşağı yağmurdan sonra çıkar diye.
Çerçeveler kırıldı, cüzdanımızda sakladığımız sevdalı resimler ortadan ikiye ayrıldı.
Gönlümüzün zenginliği yetmedi de babası zengin züppelere kaptırırdık külkedimizi.
Önce gözler yaşlandı sonra yürekler.
Şimdi kim arar kim bulur izimizi.
***
Eski postacıları çağırdık gelmediler.
Yıllarımızı geri istedik vermediler, masum düşlerimizi aldılar elimizden.
Uçurtmanın ipiyle astık kendimizi.
Önce ekmekler bozuldu sonra insanlar.
Şimdi kim arar kim bulur izimizi.
***
Kötülüğün gözlerinde irin vardı gördük, kötülüğe gösterilen itibarı da gördük de yerin dibine girdik.Birilerimiz haksız yere taşlandı diğerlerimiz yaşarken çocuklaştı, uzaktan kumandalı hayatta kundakladılar bizi.
Kendimizden kaçtık da yanardağların eteklerine çömeldik.
Bir baktık ki bulmuşlar izimizi.
***
Enkaz kaldırma ve ceset arama çalışmaları hala sürüyor.
Mutluluk Takvimi
Birini güldür.
Cenazeye gidecek zaman bul.
Ramazan'a hazırlan.
Hayvanlara eziyet edenle mücadele et.
Söyleyecek çok şey var
Bazen susmaktır sevda
Böylesine sevmeye
Keşke alışmasaydık
Yüzün gitti avucumdan
Can yarıldı ortasından
Bu sevdanın arkasından
Gözü yaşlı bakakaldık
Özlerken sevgimizi
İki sessiz kumru gibi
İçin için yanacak
Sol tarafımız
Biz sevda sürgünleri
Bu kırık hikayede
Hep yaralı kalacak
Bir tarafımız
Hakkı YALÇIN
Uyuşturucu çakalları İstanbul'da altın devrini yaşıyor!
Mahada Mehmet!
Sevdiğim insanların ölümleri arka arkaya geliyor.
Önceki gün yeni bir haber aldım;
"Mahada Mehmet öldü!" Mehmet Çankaya, Merter Tozkoparan'daki gençlik yıllarımın en iyi futbolcularından biriydi. Profesyonel olarak da kulüplerde forma giydi.
Semtin delikanlısı olarak kaldı, büyüdüğü topraklardaki duruşunu hiç bozmadı.
Uzun süredir rahatsızlığı vardı ama her biçimde hayata tutundu. Güzel insandı mekanı cennet olsun.
Uzun zamandır göremediğim gençlik yıllarımın arkadaşlarını gördüm de "yüzdük yüzdük hayatın kuyruğuna geldik" dedim, birlikte fotoğraflar çektirdik.
O yüzden bu dünyada sevdiklerimiz için dileğimizdir; "Hepimizin resmini çıkarsınlar yan yana!" Nasılsa hayat o resimlerden teker teker çekip çıkartıyor bizleri.
