***
Şimdiki zaman naylon poşetlere ve plastik hayatlara zımbalanmışken, kağıttan kayıkların sihrini bilen kaç insan vardır? Haberleşme aracı olarak güvercinlerin kullanıldığı yıllarda, o güvercinlerin ayaklarına kağıt pusula yerleştirilirdi.
O pusulalar teknolojik haberleşme biçiminden bin kere daha güvenliydi.
***
Kağıt kardeşlikti kağıt kartpostaldı. Çocuk ve kağıt denizle sahil gibiydi: Kağıttan uçaklar şapkalar yapılırdı, hele bahar gelince uçurtmaların keyfini sormayın bile. Kağıt hala düğün davetiyesidir! Plastik ölümün davetiyesi!***
Eski insanların hatıraları kağıtlardadır, şimdi her meseleyi görüntüleyen ve kayda alan teknolojinin sahte bir görkemi var. Bakkalların veresiye defterine yazılan borçları "paramız olunca" öderdik, plastik zehrin ve teknolojinin egemen olduğu dünyada, konuştuğumuz telefonlar için bile "iki yıl garanti" veriyoruz!Sıkıysa zamanında ödeme, üstelik tüm sırlar sebil!
***
Amerikan züppesi Bill Gates'e göre; ineklerin çıkardıkları gazlar küresel ısınmaya sebep oluyor."Bu dünyada 2.5 milyar fazla insan yaşıyor" deyip dünyayı zengin itler için dizayn eden bu pis herif; plastik ruhların doğaya saldığı gazları yok sayıyor. Bunlar dünyada sözde büyük adam bilinir. Kağıt üzerinde hepsinden alacaklıyız ama bu züppelerin borçları bir tuşla silinir!
***
Bizim alnımızdaki çizgiler, çizgisiz kağıtlara yazdığımız şiir mevsimlerinden kalmadır. Ateş yakacağı yeri bilirdi, mektupların ucunu yakardık. Zarafet gitti kabalık geldi, itiraf gitti iftira geldi.
Haysiyet bitti para geldi. Üzerinde ekmek kızartılan demir maşaların yerini sosyal medya maşaları aldı. O yüzden evrenini parayla yaratanlara hiçbir zaman kalbimizle bakmadık. Bizler kağıttan çocuklardık, kibritçi kızların aşk oyuncakları. Yandıysak biz yandık ama kimsenin ömrünü yakmadık.
14 Mayıs 2026
Hazırda yara bandı bulundur.
Pratik ve ucuz yemek icat et.
Gemileri izle.
İsimsiz mektuplar Gibi bakardık Hatıra defteri Hasretin dili Aşka açılırdı Bütün perdeler İçinden ağlardı Sevda mendili Bir hasret treninden Zamansız indik Ömürlük şarkıların Nağmesi bizdik Maziyi özleyen Aşk yolcuları O trene binmek için Neler vermezdik.
Hakkı YALÇIN
Aşk eskiden Leyla ile Mecnun hikayesiydi, şimdi müşteri velinimet meselesi.
Onlar da olmasa!
Yolun sonu insanın adını ve şerefini göndere çektiği yerdir, çünkü kırık bir testiden damla damla içilen sudur hayat.
Yalanların tatil köylerinde doğruluğun hükmü kalmasa da dokuz köyden kovulanlar için onuncu köydür hayat! Bulutların gökyüzüne yazdığı şiirler ya da gönül penceresinden ansızın bakıp geçen şarkılar gibi. Şerefsiz kazancın yüz kızartmadığı bir düzende böyle değerlere sahip çıkanlara selam olsun.
