***
Ben annelerin yalanı mücevher gibi pazarlayan düzene aldırmazlığını sevdim. Maviliğini beyazlığını. Pazarlık yapmalarını çiçekçi kadınlarla. Telveye takılan fallarını, haysiyetin onurun paslanmazlığını. Ben annelerin Allah'a secde eden duygularla hiçbir kula kul olmazlığını sevdim.***
Ben annelerin çocuklarını kitap gibi okurken kendilerini unutmalarını sevdim. Hayata karşı direncini.
Kaderin omzuna yaslanmalarını başka umutları kalmadığında. Can evinde sirenler çalarken bile ağaç gibi dik duruşunu. İffetini, şefkatini, çocuklarının gömleğini koklayan hasretini. Ben annelerin iliklerine işleyen merhametini sevdim.
***
Ben annelerin Hıdrellez gecesi karınca duasına çıkmalarını sevdim.Kandil geceleri helva yapmalarını.
Maziden kalan şarkıların içinde kendilerini bulmalarını. En çaresiz anlarında bile harama uzanmayan o tertemiz ellerini. Ben annelerin iğneye ipliği geçiremeyen yaşlı hallerini sevdim.
***
Ben annelerin semt pazarlarında akşam saatlerini bekleyen çaresizliğini sevdim. Bütün dünya çocukları için tuttuğu dileklerini. Pencereye konan cennet kuşlarıyla sohbetlerini. Hayatla taktik savaşlarını. Ben annelerin çocuklara pamuk şekeri dağıtan bakışlarını sevdim.***
***
Ben annelerin zaman makinesine taktığı filmlerde siyah beyaz maziyi özlemesini sevdim. Dünyanın en değerli hazinesini içinde gizlemesini.Pencere kenarındaki çiçekleri sularken, gözlerindeki ıslak yalnızlığı.
Evladı hastalandığında sabaha kadar baş ucunda beklemesini. Ben anneleri rahmetli anneme benzedikleri için sevdim.
***
Bugün anneler günü. Annelere iyi günleri için sözler getirdim. Yan yana dizdim kelimelerimi.Durmadan ödediğim bir borca dönüştü cümlelerim. Ömrün sonuna kadar annelere borcumuzu ödeyemeyiz. Cümlemiz!
10 MAYIS 2026 Kader rüzgarında Hiç pes etmedim Çocuklarım için Bir pervaneyim Eşimi kaybettim Hiç ses etmedim Hayat kavgasında Ben bir anneyim Sevgimle büyüdü Bütün çocuklar Hepsi de derdini İçinde saklar Mutluluk veriyor Saçımda aklar Hüzün denizinde Ben bir anneyim
Annene saygıda kusur etme. Ölmüş annenin mezarına git. Eve çiçekle gir.Hakkı YALÇIN
Çocuk doğuran her kadına 'anne' denmiyor, bunu da unutmayalım!
İnsanca yaşamak Ne çaresiz anneler var, hayatın ırgatı oldukları yetmezmiş gibi günden güne eriyorlar. Kocaları işsiz, çocukları çaresiz yine de bir mucize bekliyorlar. İnsanların canına okuyanlar gittikçe çoğalırken, beti benzi solmuş böyle annelerin içinden geçenleri okumak herkesin harcı değil. "Bir anneye öldükten sonra cennet yakışır da bu dünyada insanca yaşamak yakışmaz mı?" Biri cevap versin!
TAKVİM UYGULAMASINI İNDİRMEK İÇİN TIKLAYIN
