HAKKI YALÇIN

İnsan neden kıyar insana?
Ve neden doymaz hala?
Neden savaşın ve nefretin siyaseti yüz bulur da, barış için zorlanır bir ülke?
Hayata karşı yeni merhamet duyguları mı inşa edilmeli?
Allah'ın verdiği yürek yetmez mi barışa?
***
"Barış hayatın insanlar için süslenmesidir" desek. "En onurlu duygudur" desek. "Barış, hayatınızın kalan kısmını Lösemili bir çocuğa miras bırakabilmektir" diye haykırsak.
Barışı sadece silahların bırakılmasında değil, vicdanlarda arasak.
Mutlaka değer bulacaktır.
Çünkü yıllardır terörün arkasında duranlar bile, şimdi barış adına öne çıkıyor.
Yeniden insanlık hallerinin etkisine girip.
***
Barış ilahi bir emirdir.
Barış farzdır, tel örgüsü yoktur, sınırı çizilmez.
Öznesi sevgidir.
Barış, yaşamak ve yaşatmak üzerine kuruludur.
Ve bu kadar hassas bir sorun, iç politikada malzeme yapılmaz.
Barış için, uşak olmak bile onurdur çünkü.
Savaş için diktatör olmak yerine.
***
Şimdi saatler barışa kurulurken.
Bütün afişlerde güvenli bir gülümsemenin resimlerini görmek istiyoruz.
Barış, dört mevsim bahardır çünkü.
***
Ama bir gerçek var.
Barışı sadece İmralı'da aramayalım.
Barışı halkın yüreğinde, yasalarda ve siyasette de arayalım.
***
Gerçek barış; kendinden olmayanı dışlayan sistemi yok etmektir.
Gerçek barış ruhtaki adalettir.
Çünkü en sinsi terör, insanlık adına yapılan kin siyasetidir.
***
"Dil farkı bilmeyiz, din farkı bilmeyiz!
Sanki doğduk bir anadan" diyebiliyorsak.
Hepimizi yasalar önünde eşit gösteren bir politikanın özlemini haykırıyorsak.
Kimsenin özel hayatına, yaşam biçimine karışmıyorsak.
Barış da bizi duyacaktır, huzur da...


Çocuk masumiyeti
Beş yaşındaki çocuk, elindeki kalemle bir adam resmi çizmeye başlar.
Çizilen resimde adamın kolları ve bacakları eksiktir.
Kadın çocuğuna sorar. "Adamın kollarını ve bacaklarını çizmemişsin."
Çocuk cevap verir. "Bekle biraz anne.
Onlar hala kalemin içindeler."