En küçüğü 6 aylık 3 çocuğunu doyurmaya çalışıyor. "Yerlere çöp atmayınız" yazılı çöp bidonunda, kendine değil çocuklarına yiyecek arıyor.
Yerlere atılmayan çöpleri öğüten makine gibi bir hayatın içinde.
Böyle çaresizliği yaşayan bilir.
Ölümün gözü seğirirken, adresini celladına bırakmak gibidir hayat.
Ama çocukları yaşatmak denen bir gerçek vardır ki...
Anneler ölür ölür dirilir.
O annelerin kaderi hiç değişmedi bu ülkede. Belki gazetelerde fotoğrafı çıktı diye birinin değişecek ama.
Geride kalanların asla değişmeyecek.
Karanlıklar giderek ağırlaşıyor.
Gerçeklere sağırlaşıyor insanlar.
Böceklerin istilasında, hayatın gerçeklerinin hükmü yok artık.
Komşusu aç yatarken tok yatan bizden değilse...
Birileri semt pazarlarına akşam çöktükten sonra ortaya çıkan kadınların dramını izlese.
Ezik meyveleri, sebzeleri toplayan anneleri, öğretmenleri.
O anneler "günde 3 öğün doymayı" hayatlarından çıkaralı çok oldu.
Hayat da onları çıkardı hayatından.
Çöp bidonlarına gömdü.
Böyle yazılara "gariban edebiyatı" diyorlar ya...
Soysuz zenginliğin ve haram edebiyatının canı cehenneme.
Varsın kendi zenginliklerini okusunlar.
Ama annelerin canına okumasınlar. "Açlıktan kim ölmüş?" diyorlar ya...
Çöp bidonlarından beslenerek ölmekten kurtulan insanların utancını hissetmeyenlere de bizim sözümüz var. "Arsızlıktan kim ölmüş!"
Evet, bugün gariban edebiyatı yaptım.
Yalan değil, hiçbir zaman zenginden yana olmadı gönlüm.
İster okusunlar. İster okumasınlar.
Bir annenin çöp bidonlarından kazandığı hayat, eşi bulunmaz bir zenginliktir.
Hayat beni her zaman aşktan sordu, paradan değil.
O yüzden bütün şarkılarımı da, gönlü zengin insanlar için yazdım.
İster dinlesinler.
İster dinlemesinler!
***
Kitap vitrinlerine bakanlar, otomobil galerine bakanlardan azsa. O ülkede özne paradır!
***
Paco de Lucia
Hayatta iz bırakan insanların ölümüne, bazen yürekler dolusu hüzünler göndeririz.
Bazen cennete yolculuk etmesi için, içimizden en güzel dilekleri göndeririz.
Aradaki uzaklıkların hiçbir anlamı yoktur.
Hayat bir enerjidir çünkü.
Müziği seven insanların gönlündeki en güzel gitar çalan adam Paco de Lucia öldü.
Geçen yıl Cemal Reşit Rey'de çaldığı şarkılar, onun cenazesi için yola çıktı bile.
***
Uykusuz gecelerin
Getirdiği çocuklar
Her zaman mavi değil
Bu gökyüzü bu deniz
Buruşmuş çarşafların
Üzerinde bilmeden
Size acı bir dünya
Hazırlıyor anneniz
Kapanmış kapılardan
Geri dönüp çaresiz
Hayatın rüzgarında
Savrulup durursunuz
İnsanın kuruş kuruş
Satıldığı bu devirde
Doğmayın n'olursunuz
Muammer HACIOĞLU