Alex kaybetmeye kaşını oynattığı sürece.
Her maçtan başı dik çıkması kaçınılmaz.
* * *
Fenerbahçe'den şaşırtıcı bir başlangıç.
İşi ağırdan alan bir anlayış.
Üstelik karşılarında esaret fotoğrafına saklanmış bir Kasımpaşa var.
Takım koşmuyor da namı yürüyor sanki. "Bu Fenerbahçe'nin nesi var?" dedim.
Cevabını da kendim verdim. "Herhalde acelesi yok!"
* * *
Takımda sırıtan gerçekler tanıdık. Emre gizlenmesi gereken ama herkesin bildiği sır. Futbol adına en ufak toleransı yok.
Mehmet Topuz, topla çok oynuyor. Kanatlara bakıyorum bindirmeler askıda, top kayıpları üst düzey.
Özellikle Niang, gecenin yoklamasında en belirgin kaçak!
* * *
Ama Fenerbahçe takımında başka takımlarda olmayan biri var. Alex de Souza...
Rakibi ayaklarıyla ve ruhuyla terbiye eden adam.
Daracık alanlardan oyuna genişlik kazandırmak da onda.
Sol ayağından çıkan füzeyi Kasımpaşa kalesine asmak da.
* * *
İkinci yarı daha iştahlı bir Fenerbahçe. Niang'ın hareketlenmesi, Mehmet Topuz'un bindirmeleri ve sahadan daha renkli tribün şovu...
Dün gece övgü hanesine yazılacaklar listesinde ilk sırayı Alex'e verdim.
Sonra kaleci Volkan'a...
Selçuk'un yalın görev anlayışını da tırnak içine aldım.
Kasımpaşa'ya gelince...
Dünkü Kasımpaşa'nın gol atması için, belki bir kale daha icat etmek gerekirdi.
Halis Özkahya ise gecenin en hükümsüz adamıydı.
