Günlüğümün son sayfasını şişenin içine koyup, denize attım. Kim bulursa onundur.
Önceki gün 4 kız toplandık, sihirli bir halıya bindik, "Ver elini dünya" dedik.
Dünya elini vermedi.
Sen öğrettin bana işçileri sevmeyi, emeğe değer vermeyi.
Politikacılar haykırıyor ya bazen, "Var da vermedik mi?" diye.
Evet, var da vermediniz.
Bari dövmeyin, dövdürmeyin.
Biber gazı sıktırmayın!
Aşk perileri uzun zamandır Türkiye'deydi. Geçen hafta döndüler.
Aşk adına, hiç umut yok haberin olsun.
Biliyor musun, gözlerimi üzüm tanesine diktim. Gözlerim yeşil oldu.
Dün sabah, ipini koparmış bir uçurtma geldi cennete. Sanki senin elin değmiş gibi.
Kokusundan tanıdım.
Öğlen çocuklarla bin dereden su getirdik.
Çiy tanelerini pişirdik.
Baharın gelmesine katkımız olsun diye.
Akşam da, uçamayan bir kelebeği ellerinden tutup gezdirdim.
Yaşını sordum, "60" dedi.
Geçen hafta melek ablalar düşlerimize merdiven dayadı, bizi üst katlarda gezintiye çıkardı.
Pamuk Prenses'le 7 cüceleri gördüm.
Bana eski zamanları verdiler, peri padişahının kızı oldum.
Elimde tutamadım uçtu.
Doğum gününde uçurumlara birer ağaç dikeceğim.
Senin adına. En kötü günlerinde seni hayata bağlasın diye.
Kendine çok iyi bak Hakkı Baba.
Bütün çocuklara.
