Bir yanda mutluluklar saçıyor gökyüzü.
Bir yanda hüngür hüngür ağlatıyor.
O yüzden çocukların kaderi en çok babalara kalıyor.
Kiminin saçları taçlanıyor.
Kiminin gelecek korkuları avuçlanıyor.
Onların yüreklerindeki cam kırıklarını evlatları bile bilmiyor belki.
Acımasız hayata direnen babalarımız çok.
Çocuklarına iyi geceler dilerken, ertesi sabahın karanlığına gömülen babalar.
Kalabalıklar içinde yapayalnız yaşayan babalar.
Ölecek kadar sağlam, yaşayacak kadar yaralı babalar.
Ekmeklerin bozulduğu ülkede bozulmayan babalar.
Can veren babalar, tanımadığı hastaya bile kan veren babalar.
Toplum için öne çıkan babalar, konuştuklarının arkasında duran babalar.
Yere tükürmeyen babalar, haksızlığın yüzüne tüküren babalar, Hayata siyah beyaz film gibi bakan babalar.
Organlarını bağışlayan, ihaneti bağışlamayan babalar.
Küçüklerine el veren, hayat otobüsünde hala büyüklerine yer veren babalar.
Dağ gibi babalar, kırık dal gibi babalar.
Bütün günahı kadere bağlayan, erkekler ağlamaz deyip, gizli gizli ağlayan babalar.
Bugün babaların gününü kutlayalım.
Başını dik tutan babaların.
Haram yemeyen babaların.
Doğruya hile, duaya yalan katmayan babaların.
Başkalarının çocuklarından çalıp, kendi çocuklarını doyuran babaların değil.
Onların iştahlarına "bir gün" yetmez zaten.
