Ya internet ya ben!

Selda hanım 24 yıllık evliyim. Aşkımız dillere destandı. Ama ne zaman ki evimize internet girdi, gözü şimdi ne beni görüyor ne çocuklarını. Bir fabrikada gece bekçiliği yapıyor, bu illete de orada alıştı. Sabah eve geliyor yine oturuyor bilgisayarın başına. Çok kavgalar ettim bu yüzden, evi terk edeceğimi bile söyledim. Ama 'böyle deşarj oluyorum, içkim yok kumarım yok, kadına kıza bakmıyorum, dizinin dibindeyim' diyor. Hiçbir sorunumuzla ilgilenmiyor. Ayrılmayı düşünüyorum. Rumuz; Boşluk

S.U. CEVAP; İnternet kullanıcıları bu saptamaya sinirlenecek ama işin uzmanları diyor ki, 'İnternet bağımlılığı da artık bir akıl hastalığı olarak değerlendirilmelidir!' Önemsemekte son derece haklısınız yani. Belki eşinizi başka uğraşlara yönlendirebilirsiniz, tıpkı madde ve kumar bağımlılığında olduğu gibi. Tabii oturduğumuz yerden fetva vermek kolay, esas mesele 'bu uğraşların neler olduğunu bulup çıkarmak!' Bunu da ancak işin uzmanları söyleyecek size. Boşanmayı ise aklınızdan silin, eşiniz yardımınıza muhtaç.

VİCDANIMA SIĞMIYOR!
Artık ailemden biri oldunuz. Ben şöyle bir çıkmazdayım. Anne bir baba ayrı kardeşim vardı, 6 ay önce kaybettik. Rahmetli zamanında bana ait daire başta olmak üzere öz babasından kalan evlerle kendine iş kurdu, evler arabalar aldı. Bense şimdi çok mağdur dul bir kadınım, kirada oturuyorum. Avukat diyor ki, "Kardeşinizin çocuğu olmadığı için, karısı kadar sizin de mirasta hakkınız var!" Ama gelin görün ki vicdan diye de bir şey var. Ne yapmalıyım? Rumuz; Kararsızım

S.U. CEVAP; Dul olan kadının, ölen kardeşten kalan mallar üzerinde hakkı oluyor. Bence burada önemli olan gelin kızın duruma nasıl baktığı. Yani, 'payınıza düşeni, iş mahkeme safhasına gelmeden vermeğe yanaşıyor mu? Ben sizi anladım, 'siz istemeden, gönül rızasıyla hakkınızı versin' istiyorsunuz. Ancak o zaman vicdanınız rahat edecek. Karşı tarafla konuşup, mağduriyetinizi anlatarak durumu açıklığa kavuşturabilirsiniz.