Mutlaka okuyun!

Dedemin evinde yaşıyoruz. Annem, teyzelerim, benden küçük dayım bile var. Parasızlık olmasa mutlu bir aileyiz. Ben babamın yokluğunu hissetmiyorum. Selda abla, sizinle hayallerimi paylaşmak istiyorum. Ama çoğu zaman gerçekmiş sanıyorum. Kendime geldiğimde öyle şok oluyorum ki, o zaman intiharı bile düşünüyorum. Aslında üç oda bir evimiz var, kira. Ben 6 odalı ev hayal ediyorum. Herkesin ayrı yatağı varmış, dolapları elbise doluymuş... İki tane buzdolabımız varmış, içi tıkış tıkış yiyecek içecek... Dedemin son model arabası ve evimizin havuzu varmış. Okula arabayla gidiyormuşum. Arkadaşlarım o kadar çokmuş ve beni o kadar çok seviyorlarmış ki... Kendime bir geliyorum, hiç biri yok, hiç bir şeyimiz yok. Piyango bileti alacak paramız bile yok. O zaman da yaşamak niye. Rumuz; Hayallerim

S.U. CEVAP; Belli ki, maddi olanaksızlık içinde yaşamak, sizin yaşınızda çocuklar için daha büyük bir kabus. Üstelik televizyonlarda bu zenginlikle yaşayan yüzlerce örneği gördükten sonra... Ama evlat şunu bil ki mutluluk sadece araba ve havuzla olmuyor. Aile bireylerinin sağlığı, birbirinize olan sevginiz, iki lokma da olsa karnınızın doyması, başınızı sokacak bir çatının varlığı, senin için önemli olmalı. Yaşamına bu açıdan bakmalısın. Gençsin, çalışır çabalarsan ailen için hayallerinin bir kısmını gerçekleştirebilirsin.Ah evlatçığım bunu sana nasıl anlatsam!

BENİ KAÇIRIN
Bizim buralarda kızlar doğduğu gün dışlanırlar. Biz 7 kız kardeşiz. Annem rahim ameliyatı olana kadar oğlan aramış babam ama hevesi kursağında kaldı. Amcalarımın oğullarını evladı sayıyor. Tabi ilk iş onlarla bizim bir kaçımızı evlendirmek oldu. İki ablam evlendi ama kan kusuyorlar. Ablalarıma robot muamelesi yapılıyor. Kış geceleri yatağa kocasından yarım saat önce giriyor ki enişte bey üşümesin.
Daha önce de bu iş kız kardeşin göreviydi zaten. Hepsi Sultan Süleyman. Evlenme sırası şimdi bana geldi ama benim görüştüğüm biri var. Birbirimizi çok seviyoruz. Kaçalım desem bizi Türkiye'nin neresinde olsa bulur öldürürler. Yaşım 18, devlet sığınma evleri beni alır mı? Bir de Türki Cumhuriyetleri'nde benim gibi kızların sığınabileceği evler var mı? Kaçmama yardımcı olur musunuz? Rumuz; Meçhule doğru

S.U. CEVAP; Size kadın kuruluşlarının telefonlarını yolluyorum. Kaçmak çare değil. Önce ailenizle açık açık konuşun. Evlenmeyi düşünmediğinizi, çalışıp para kazanmak ve aile bütçesine yardımcı olmayı istediğinizi söyleyin. Sevdiğiniz genç de biraz beklesin. Siz önce, kimselere muhtaç olmadan yaşamanın yollarını araştırın. Kiminle evlenirseniz evlenin önce bunu başarmalısınız. Aksi taktirde geleceğiniz ya babanızın, ya eşinizin iki dudağı arasında kalır. Telefonumu veriyorum, arayın detaylı konuşalım.

EVLAT DAYAĞI!
56 yaşındayım, kızımı babası olmadan büyüttüm. Anneannesinin ve teyzesinin de gözbebeğiydi. Kazandığım tüm parayı onu okutmak ve rahat bir hayat yaşaması için harcadım. Bu gün iyi bir şirkette müdür. İstemediğim bir evlilik yaptı. Boşanır diye bekledim ama hayatını işine adadığı için, insanlara hava atsın diye boşanmıyor. Çocuğu olduğunda hizmetçi tuttu beni evine almadı. Damadı istemiyorum diye bana düşman. Hakaret ediyordu, son olarak dayağını da gördüm. "Kocamdan boşanayım da paramı sana yedireyim istiyorsun ama olmayacak, bir daha seni gözüm görmesin" diye beni merdivenlerde sürükledi. Torunumu özlüyorum ve barışmak için ne yapmalıyım? Seval N.

S.U. CEVAP; Anlattıklarınız dehşet şeyler hanımefendi. Kızınızın ağır depresyonda olduğunu düşünüyorum. Mektubunuzda buraya yazmadığım bir detay dikkatimi çekti. Sizi geçmişte suçladığı vaka gerçekten oldu mu? Hoş ne yaşamış olursanız olun bir anne dayağı hak etmez. Yapmışsanız bile ona yaşadığı hayatı sağlayabilmek içinmiş belli ki. Yine de kızınızdan bir süre uzak durun, olayların soğumasını bekleyin. Bir de damadınızla ilgili yorum yapmayın artık. Belli ki birlikte mutlular.