SELDA hanım, sonunda çekincemi yendim, anlatacağım. Eski kafalı bir ailede büyüdüm. 17 yaşında nişanlandım.
Altıncı ayında yüzüğü attım.
Ama kayınvalidem "Son bir defa yeğenimizin düğününe gel, ele güne rezil etme beni" deyince gittim. Düğün evi çok uzak bir ilçedeydi. Kayınvalidem o gece ailemden izin aldı, "Kızınızı koynumda yatıracağım, sakın endişelenmeyin" dedi.
Ama tuzakmış. Olan oldu ve ben hamile kalmışım, kocamla evlenmeye mecbur oldum. Sonra herkes öldü.
Kızım şimdi 16 yaşında ve 'evlilik tarihimizle, kendi doğumu arasındaki 5 aylık süre' dikkatini çekti. Korktuğum başıma geldi yani. Onu büyütürken 'bekaretin' önemini, kızın namusu şerefi olduğunu anlattım durdum. Şimdi babasının tecavüzcü olduğunu nasıl söyleyeyim?
Çünkü babaya tapan biri... Ve ben bu kozu yıllarca kızımı korumak için kullandım; "Bak öyle yapma baban sağ olsa çok üzülürdü!" veya "Hadi ona layık bir evlat olduğunu kanıtla" dedim. Yani kendimi mi harcayayım, kocamı mı?
İmza; Çilem 34
İSTEMEDEN YAPTI
S.U.CEVAP; Tek savunma şekli "Baban bu kötülüğü sadece beni kaybetmemek için yaptı" olacaktır, kanımca.
