Önemli olan insanlıktır ama birçok zengin insanlıktan nasibini almamıştır.
O zenginler bencil ruhlarıyla kendilerinden başkalarını yok sayarak yaşamayı öğrenmişlerdir.
Parayı rütbe zannederler! İnsanlığın rütbesi onurdur ama onları pek ilgilendirmez. Onların dev aynaları vardır, vicdansız olmalarında sakınca yoktur.
Zannederler ki; fiyakalı hayat adına bütün rezervasyon kartları onlarındır.
Oysa yıllar çabuk geçer, durduğu yerde bile kazanan sadece zamandır kaybeden insandır. Parayla bir halt olduklarını zannedenler de aslında "haybeden" insandır!
***
Cüzdanından para yerine kağıt parçaları çıkmıştı da bunun sırrını babası açıklamıştı.
"Parası olmadığı için, içi dolu görünsün diye cüzdanına kağıt parçaları koyardı." O zamanlar yazdığım satırlar önümde duruyor. "Parası olduğu için adam yerine koyulanlara karşılık, böyle bir polis memurunu gönlünüzün neresine koyarsınız?"
***
Bir zamanlar yoksul mahallelerde delikanlı yasaları olurdu da para çoğaldı insanlık azaldı.Zenginin asil olanının yerini sonradan görmeler ve şımarık maçolar aldı.
Çocuklarımız onların kullandığı pahalı otomobillerin altında kaldı.
O yüzdendir ki onurlu yoksullar her gün derinleşen yaralarını ıslanmış ekmekle sarar. "Bal tutan parmağını yalar" diyen züppe zenginler on birinci parmağını arar!
***
Ne zaman çağırsam güzelim insanların siyah beyaz fotoğrafları önüme gelir, onlarla maziye koşular düzenlerim. Eski güzellikleri çeken faytonlara bineriz birlikte.
Hepsi de çilenin kralını çekmiştir ve çocukların ayakkabılarını bağlamak için eğilmişlerdir sadece.
Bizler hangi apolete sahip olursa olsun "insan olanı" sevdik.
O yüzden çocukluğumun cebinde kuruşu olmayan köprü altı bitirimlerini bugünün zengin züppelerine değişmem!
***
Çünkü bizler hayatın çocuklarla çiçeklendiğini vicdanla şekillendiğini düşünüyoruz. İtirazı olan parasını saysın!Bizler parasından ve züppeliğinden başka bir şeyi olmayanları sevmiyor ve saymıyoruz.
***
Bir kitapta okumuştum "zenginlik belki de en iğrenç yoksulluktur" diye.
Parayla ölümüne sözleşme yapanlar için bu cümle iltifat yerine geçerken, haksızlık olmasın diye ahlaklı ve asil zenginleri bu cümlemin dışında tutarım.
Ama "bu ülkede zengin olmak için insanlıktan çıkmak gerekiyor" cümlesinde züppelere taş attığım varsayılırsa.
O taşı yerden alır.
Bir daha atarım!
Mutluluk Takvimi
Zenginlikle başarıyı bir tutma.
Adına ağaç dik.
Minyatür golf oyna.
Umudunu kaybetme.
Hayat çabuk unutturur
Ne yeminler ne sözler
Şimdi kimi karşılıyor
Beni uğurlayan gözler
Bu saatte barlarda
Mağlup şarkılar başlar
Ben ağlarken yollarda
Yollar seni alkışlar
Senle doyum olmuyor
Ayrılığın tadına
Elimde solmuş bir gül
Yenilmişler adına
Hakkı YALÇIN
Paraya kul olanlar dünyasında gerçek dostlarımla gurur duyarım.
Allah katında!
Yaptıkları iyilikleri sosyal medyada teşhir edenlere bakıyorum.
Zarafet yok asaleti sormayın.
Neyi soralım? "Bu kadar görgüsüzlüğü nereden öğrendiniz?" Ve bir dipnot düşelim; "Allah için yapın iyiliği, sükse yapmak için değil." Bir elin verdiğini diğer el görmüyorsa o iyilik Allah katındadır.
