Van Persie'nin attığı golden sonraki tavrı ve maç sonrasındaki söylemleri çelişkilerle dolu.
İnsanlar hayalindeki Van Persie'nin sahneye çıkmasını beklerken. Yedek kalmaya itiraz etmenin en kral şekli sahadaki varlığını dimdik gösterebilmektir.
Nani'nin Molde maçından sonraki açıklamaları da hiyerarşik bir hafifliğin işaretidir.
Gelelim Pereira'ya.
Pereira üretici güçleri tüketmeye yönelmekten sanık!
Futbol ve galibiyet Fenerbahçe'yle kol kola girmedi henüz.
Bu kadar transfer, sirenlerin şarkısı için yapılmadı.
Pereira'nın kendisini kurtarması için de yapılmadı.
Tarihin en görkemli kadrosundan futbol şöleni görmek için yapıldı.
O yüzden saha kenarında elindeki kağıda bir şeyler karalamaktan ziyade, gözlerini futbola ve futbolcuların ruhuna açması daha anlamlı bir teknik adam duruşu olacaktır.
Yoksa saygınlığın yitirilmesi an meselesi!
Hamza Hamzaoğlu'nun durumu da ayrı bir konu.
Trabzon maçından sonra, "hocaları için" oynayan futbolcuları cümlelerle gururlandırmak, o futbolcuların "maç seçtiğinin" resmidir.
Trabzon maçını kendisi için "kader maçı" sayanlara sitem etmeye gelince. ..Futbol; 3 kupa kazanan birini bile harcayacak kadar acı gerçeklerle doludur. "Gitmem de gitmem" dese de, her teknik adamın cebinde bir gidiş bileti mevcuttur.
Burası Türkiye!
Futbolcuların teknik adamlar için oynadığı kadar.
Teknik adamların kaderiyle de oynadığı bir ülke!
