Çünkü çanta adedi 20.
Kendime sordum. "Bunu niye yaparlar?"
Cevap kendiliğinden oluştu. "Kimlik bunalımı."
Kim olduklarını bilmeyenler için, çantaların parası önemli değildir.
Yetmedi. "Bunlar alt kültüre gıcıklık olsun diye yapıyorlardır" diye söylendim.
Ne kadar üstten baksalar da.
İçlerindeki küçük hesapların, büyük bedeller ödettiğini bildiğim için belki.
Esir pazarlarında satılan kölelerin, kimler için köle yapıldığını sanıyorsunuz ki?
O köleleri satın alanlar da zamanın sosyetesiydi.
Böylesine bir kriz ortamında, "bu çantalara verilen ücret için nelerden kısılır?" diye, kendime bir soru sordum. "Herhalde ekmeklerinden değil" dedim, kendime güldüm.
İçimdeki çocuk bana seslendi. "Reklam harcamalarından."
Bu çantayı alamayanlar, çantasızlığın getirdiği eziklikle, parti programlarını bile değiştirirdi. "Ah canlarım" dedim, gözyaşlarımı tutamadım(!!!).
Kim bilir ne paralar harcarlardı, çantası olanla eşitlenmek için.
Sonra birden hırslandım. "Ulan çanta" dedim, "Kaç paralık olursan ol, bizi bu kadar meşgul etme."
Bizim analarımızın bir çantası vardı ki.
İçinde helalinden bozuk paralar olurdu.
İçinde garip evin anahtarı bulunurdu.
Bir beyaz mendil, çocukların resimleri.
O çantalar, anamızı ağlatırdı.
Şimdi 25 bin TL'lik çantaların kapışılması da, işçiliğin, memurluğun, öğretmenliğin anasını ağlatmıyor mu?
Düşündüm de..
Bu sosyetik çantanın içinde ne olabilir?
Cevabını verdim. "25 bin TL'yi bir çantaya verenlerin beyninin içinde ne varsa.
Çantanın içinde de o vardır kuşkusuz."
