Sınav!

BAZI olaylar yürekli insanların hala var olduğunu hatırlatmak için yaşanmıştır. O yüzden aşağıdaki hikayeyi yeniden yayınlama ihtiyacı hissettim, Kalbi zengin insanlar parasından başka hiçbir şeyi olmayan bencillere bir şeyler hatırlatır diye.

***

Yaşlı bir kadın marketten elinde iki torbayla çıktı. Torbaların içinde günlük gıda ihtiyaçları ve biraz da meyve vardı.
Yolun karşı tarafındaki evine doğru yol alırken birden karşısına 30'lu yaşlarda bir adam çıktı.
Adam ürkek bir ses tonuyla "torbaları bana ver" dedi.
Yaşlı kadın adamın yüzüne baktı, temiz bir yüz ve çaresiz bir bakış gördü, torbaları gülümseyerek uzattı. Adam torbaları alırken yaşlı kadın "para da ister misin?" diye sordu. Malını çaldığı kadının bu insani bonkörlüğü fazla geldi adama.
"İhtiyacım olan bu" dedi, gözlerinin ucunda bir hıçkırık çekip gitti.
Yaşlı kadın yeniden girdi markete.
Bütçesinin hesabı şaşmıştı ama çaresizliğin böyle bir durumdaki sözlük anlamını aradı bulamadı.
Adamı istese bulur muydu?
Düşünmedi bile.

***

Bu meselede gaspın, hırsızlığın, başkasının malına el koymanın gizlenecek bir yanı yok.
Bu meselede yaşlı bir kadının helal kazancına el koymanın savunulacak bir yanı da yok.
Ama meselenin ikinci bölümü var.

***

Aradan 3 ay geçti bir gün kadının evinin kapısı çaldı.
Elinde erzak torbalarıyla market çalışanı aşina olduğu kadının karşısında duruyordu. "Bu torbaları bir beyefendi gönderdi" dedi, "size borcu varmış!" "Ne borcu?" dedi kadın.
Market çalışanı "bundan 3 ay kadar önce yolda sizin iki torba gıdanızı zorla almış." Kadın hatırladı ve gülümsedi, kötülüğün iyilikle yer değiştirmesine gülümsedi. Erzak torbalarının içinde adamın yazdığı bir mektup duruyordu, kadın açtı ve okudu. "Hayatımdaki en çaresiz günümde size yaptığım kötülük için beni bağışlamanızı diliyorum.
Üstelik torbalarınıza el koyarken 'para da ister misin?' sözünü bana en yakın dostlarım bile söylememişti."

***

Kadın market çalışanına bahşişi uzatıp torbaları kabul ederken çocuk merakla sordu. "Gerçekten torbalarınızı zorla mı aldı?" "Hayır" dedi kadın, "kimse benim malımı zorla alamaz, ben verdim." Bir an gözleri doldu, "aslında o gün ikimiz de bir sınav verdik."

***

Sınavlar böyle verilir!
Bazen herkesin bakıp 'hiçbir şey' göremediği bir insanda 'her şeyi' görürken. Bazen de 'açlıktan kim ölmüş' deyip aç insanların ölmesini 'vahşice' beklerken!

Mutluluk Takvimi
Işıkları kapat akşamı seyret.
Mahkumlara kitap gönder.
Çocukların fotoğrafını çek.

Sizin de bu şehirde
Aşka volta attığınız
Kapılarda yattığınız
Elbet olmuştur ama

Bir meydan savaşına
Girer gibi en önde
Vurulup düştüğünüz
Olmamıştır muhakkak

Bu sevda benimdir
Böyle söylendi
Böyle bilinir
Ardımızdan meleklerin
Ağladığı söylenir
Hakkı YALÇIN

Kitap kurdu insanların yerini teknolojik solucanlar aldı.

Deniz Özçelik
Müzik dünyasında ilginç bir isim var;
Deniz Özçelik.
İlk olarak 2020 yılında "Kokun Şehir Değiştirdiğinde" şarkısıyla Kuşadası Altın Güvercin Beste Yarışmasında birinci olduğunda adını duyurdu.
Murat Dalkılıç'la feat yaptığı sözü ve müziği kendisine ait olan "Ah Güzel İstanbul" şarkısı bir harika. Zaten sesi de farklı tercihleri de. Böyle sanatçı ruhlu insanların kimseye boyun eğmeden verdiği mücadelenin ne kadar değerli olduğunu bilirim. Cam kırıklarının üzerinde yürümeyi göze almaktır kazanmak. Kazanmayı sadece "para olarak" görenlerin anlamadığı da budur.
Deniz Özçelik'i herkesin yürüdüğü yolda yürümediği için "tırnak içine" aldım!