Vicdanlar öldüyse her şey ölmüştür.
Öncelikle 15 yaşındaki Berkin Elvan'ın katilini bulmak devletin onurudur.
Ve de görevidir.
Çünkü polislik mesleği insanları yaşatmak üzerine kuruludur.
Öldürmek üzerine değil.
Ve o çocuğun katilini korumak çocuk ölümlerine izin vermektir.
Bu ülkede katilin apoletine mi bakılır?
Yoksa eylemine mi?
Devlet böyle zamanlarda yoksa ne zaman vardır?
Gelelim diğer meseleye.
15 yaşındaki Berkin Elvan'ın ölümüne kayıtsız kalanlar kadar.
Berkin Elvan'ın ölümünden siyaset üretenlere de iyi bakalım.
Bu çocuk 7 ay hastanede yattı, sadece gerçekten insanları sevenler hastane kapısında bekledi.Gerisi siyaset!
İkiyüzlü siyasetin böyle zamanlardaki gösterilerine alıştık artık.
Hele o politik ruhlu şarkıcıları, gördüğüm zaman dayanamıyorum.
Bu çocuk 16 kiloya düşene kadar nerdeydiniz?
Hastaneleriniz vardı, o çocuğu yaşatma şansınız da vardı.
Elinizde ölüyü diriltecek imkanlar vardı, niye kullanmadınız?
Şimdi ölü bir bedeni mi kullanıyorsunuz?
Günahların en büyüğü bu değil mi?
Gelelim diğer zalimlere.
Bir çocuk öldürüldü ama ölüme haklı gerekçe bulanlar var. "Niye sokağa çıktı?"
Onlar da vicdansızlığın siyasetçileri. İnsanlığını öldürenler için bir çocuğun ölümünün ne değeri olabilir ki.
Ekmek almaya değil de, farz edelim ki sokağa çıktı.
Öldürülmesi mi gerekiyordu?
Bu kadar ölüm şehvetiyle nasıl yaşar insan? Ve bu ölü vicdanla!
Bir ülkenin ruhu nasıl oldu da bu kadar zalim bir kimliğe büründü?
Ne oldu da, 15 yaşındaki masum bir çocuğun ölümüne haklı gerekçeler bulundu?
Ve ne oldu da, 15 yaşındaki bir çocuğun ölümü bile siyasete malzeme oldu?
Bir çocuğun ölümü, aslında ülkedeki insanlığın ölümünü simgeliyorsa.
Bunun adı vicdanların pıhtılaşmasıdır.
Ve sınırları aşmıştır.
Artık her dile çevrilebilir!
***
Çocuklar ölüm kokar
Acılar dilim kokar
Bu şehrin sokakları
Arsızca zulüm kokar
Analar açlık kokar
Gelinler başlık kokar
Bu nasıl bir alemdir
Dostlar kalleşlik kokar
Başımda duman duman
Öksüz seher yelleri
Her sabah yüreğimde
Açar isyan gülleri
Hakkı YALÇIN