"Stop. AL RACISMO!" Irkçılığı durdur.
Irkçılığı durdurmak için onurlu bir duruş gerekiyor.
Irkçı bir hakeme karşı haklı bir tavırla sahayı terk edenlere alkış tutmak gerekiyor.
Başakşehir ve PSG takımındaki futbolcular gibi.
Bu duruş futbolda bir milattır, ırkçılığın karşısında tarihe geçen duruş olarak parlayacaktır.
Şampiyonlar Ligi'nde bir maçın hakemini değiştirmek Başakşehir takımının gururudur ama UEFA'nın ırkçılık konusunda ne kadar hassas olduğunun da göstergesidir.
Biz neler gördük.
Bu maçta herkes olması gerekeni yapmış olsa da yapılmaması gerekeni yapanlara suskun kalanları da gördük.
O yüzden bütün dünyada ırkçılık hala ayakta ve hala önemli görevlerde Bu Rumen hakem gibi.
***
Arkasında devletin gücünü alan ırkçılar vardır, ellerinde silahları, insanları öldürme yetkileri mevcuttur, insanlık utancına mühür basan mahkemeler bile onlardan yanadır.
Siyahi insanların Amerikan polisler tarafından boğazı sıkılarak nasıl katledildiğini gördük.
O ırkçı polisleri Amerikan hükümeti yıllardır koruyor. Çünkü ırkçılığın arkasını güçlendirmek isteyen Trump gibileri bütün dünyada mevcut.
***
Ölen insanlar anılırken tribünlerde yuh çekmek de ırkçılıktır ayrımcılık da.
Kadınla erkeği eşit saymamak adalet önünde zengini kayırmak, insanların önüne aşağılayıcı sıfatlar takmak gibi.
Bizim ülkemizde de böyle gerçekler mevcut. İnsan sevgisi olanlar da her şeyi görüyor zaten.
***
Bu dünyada ırkçılığa ve haksızlıklara karşı tek yürek olan insanlar da dağ gibi. Renk ayrımı cinsiyet ve kimlik ayrımı olmayan insanların bu dünyaya kattığı güzelliklerdir, hayatı yaşanır kılan.O insanlar dünyanın her yerinde her ülkesinde mevcut.
O yüzden bir futbol maçının sonucu kimseyi ilgilendirmedi.
Ve o yüzdendir ki Başakşehir ve PSG ırkçılığa karşı birlikte galip geldiler.
***
Ama sinsi bir yılandır ırkçılık. Ve ne yazık ki her yerde böyle "ortak bir duruşla" karşılaşmıyor.
Alkışlayanı da çok!
MUTLULUK TAKVİMİ
Yılbaşı kartları hazırla postaya ver.
İlginç bir sandviç yap.
Çocuğuna enstrüman al.
Çizgi roman oku.
İNSANLIĞIN KALBİ
Bakmayın teknolojinin şimdiki zaman zenginliğine, vesikalık fotoğraf çektirmenin bile bir sihri vardı bizler için.
İstanbul hatırası yazılı siyah bir örtünün önündeki fotoğraf makinesine poz verirdik.
Bir şimşek çakardı örtünün altından, içinden kuş çıkardı sanki.
Kuş bizim verdiğimiz pozu alıp yola çıkardı da birkaç gün sonra o fotoğrafın içinden biz çıkardık.
Kötülük yapmak için her taşın altından çıkanlar insanlığın kalbine bir daha giremez.
Biz öyle biliyoruz.
Yokluğunda her gün
Tenhalaşan
Bir şehirdir kaderim
Gözlerimde gitgide
Çoğalan
Bir nehirdir özlemin
Yarım kalan sevdamız
Beklerken başucumda
Bir başına yaşanmıyor
Bıraktığın İstanbul'da
Annem gibi ağlıyor
İçli içli
Radyoda bir ince saz
Anladım ki hasret
Aşkın kardeşi
Sadece yüreğim
Dargın biraz
Hakkı YALÇIN