"dikkat köpek yok!" Şaşırdım, bir insan neden köpeğinin olmayışına dikkat çekmek için levha asardı?
Bahçe kapısının ardındaki benim yaşlarımdaki adam çok dikkatli baktığımı görünce bir açıklama yapmak ihtiyacı duydu.
"Bu dünyada korkulacak tek canlıdır insan." "Aynen" dedim fikir ortaklığına mahsuben!
***
"Evet" dedi "ama zehirlediler!" Bu ülkede çocukları bile katleden insanların varlığını bildiğim içindir ki "bunu kim yapar ki?" diye sormadım.
Adam köpeğinin neden zehirlendiğini de anlatan cümleyi kurdu o sıra.
"Birkaç defa çok havlıyor diye şikayet edenler olmuştu. Ama tam olarak bunu kimin yaptığını bilmiyorum." "Çok üzüldüm" diye karşılık verdim.
***
Böyle meselelerin peşini bırakmayı sevmem. "Peki" dedim "astığınız bu levhayla köpeğinizi katledenlerin çirkinliğine baş eğdiğinizi düşündünüz mü?" Sorumu anladı ve çok net biçimde "hayır" diye karşılık verdi."Onların katlettikleri bir canlının yokluğunu en güzel böyle ifade ettiğimi düşünüyorum. Dikkat köpek yok.
Çünkü onu siz öldürdünüz! Bu tabela onu haykırıyor." Üç kelimelik sihir çözülmüştü adama saygılarımı sundum ve yoluma devam ettim.
***
O köpek çok acıkınca bir kebapçı dükkanına girmişti de bir porsiyon kebabı izinsiz yediği için dükkan sahibi tarafından dağlanıp kapının önüne konmuştu.
Sonrasında dükkanın tıklım tıklım dolduğunu öğrendim.
"O dükkan şimdi paket servis yapıyordur" dedim kendi kendime.
Vicdanlı insanlar tarafından tedavi ettirilen ve bir sığınağa teslim edilen o köpek yaşıyor muydu acaba?
***
Kan dökmenin kan vermekten değerli sayıldığı bir dünyada yaşıyorduk artık.
Düşündüm de suya inen geyikleri bile birkaç kişi bir olup ellerindeki silahla öldüren adamlara "avcı" denilen bir dünyada, hayvanların bulunduğu her yere "dikkat insan var!" diye bir levha asmak gerekiyordu aslında.
Her levha insanların okuması içindir. Eğer hayvanların ya da insanların canına okumak gibi bir tutkuları yoksa!
ŞİMDİKİ ZAMAN!
Bazılarını televizyonda gördüğüm zaman o televizyonu camdan aşağı atmak geçiyor içimden.
Radyolarda görmediğim birilerinin sesini duyduğum zaman içim ısınıyor.
Bu demektir ki radyoların asaletini televizyonların cerahatine değişmem.
O yüzden çocukluğumun dilini arıyorum ve birbirlerini can kulağıyla dinleyen organik insanlığın elini.
Ama ne yazık ki vicdanlı olmak birilerine asla öğretilmeyecek bir şey!
Çünkü vicdanları iflas edenler için ahlaksızlık bir geçim kaynağı.
Şimdiki zamanda!
MUTLULUK TAKVİMİ
Ambülansın peşine takılma.
Müzik sesiyle uyu.
Pencere önüne saksı diz.
Irkçılığa tepki göster.
Kitap oku.
En çok neyi özlüyorum
Biliyor musun
O çocuk ellerini
Bana baktığın zaman
Aklımı alan gözlerini
Bizim aşkımızın
Tarifi yoktu
Benzersiz sevmiştik
Birbirimizi
Nasıl kazandıysak
Öyle kaybettik
Şimdi kim arar
Kim bulur izimizi
Bildiğini okur zaman
Kader bize düşmanmış
Biz bile ayrıldıysak
Demek ki aşk yalanmış
Hakkı YALÇIN
