Savaşan bir Kartal heykeli.
Ruhlar bedenleri baştan yarattı.
* * *
Porto'da İstanbul'daki maçın kopya başlangıcı vardı.
Beşiktaş forveti, yine maçın başında kaleciyle karşı karşıya kaldı, yine pozisyon tutulması.
Ve kaleci Hakan...
Dün Beşiktaş'ın en iyilerinden olan Hakan, penaltı biraz hakemin biraz talihsizliğin kurbanıydı.
* * *
İlk yarıda Porto'ya baktım da, "sol ayaklı caniler" takımı.
Bir takımın cümlesinin sol ayağına top bu kadar mı yakışır?
Bir takım bu kadar hızlı mı çıkar kendi alanından?
İlk yarıda Beşiktaş savunması "pozisyon kabul havzası..."
Takım mimari olarak da zayıf, ruhani olarak da. Orta alan top kayıplarına karışmış.
Takım resminde Tabata da görünüyor ama sahada yok.
Guti, suya sabuna dokunmayan pozisyonların içinde.
* * *
İkinci yarı farklı bir Beşiktaş.
Parolayı hatırlayana kadar uyuklayan askerlerin uyanması gibi. Özellikle sağdan Hilbert'in bindirmeleri harika.
Bobo kozasından çıktı.
Ve Nihat Kahveci'den, altın yaldızlı bir gol... İkinci yarının iki unutulmaz pozisyonu var. Birinde Bobo'nun zeka dolu vuruşuna direk engeli, diğeri ale çizgisi üzerinden Ersan'ın çıkardığı mucize top.
* * *
Bu beraberlik, Beşiktaş'ın Avrupa'da yoluna devam etmesi kadar, kendisini bulması açısından da çok önemliydi.
Her zaman söylerim, bir Kartal, asla manzaraya havalanmaz!
Hele kolay yenileceği sanılan maçlarda...