Gerçeğin koynuna girmekle, terörün oyununa gelmek arasında fark vardır.
Gören bir çift göz yeterlidir.
Hayata nasıl bakıldığı önemli.
İnsanların biber gazının "sağlıklı bir ürün" sayılmasına itiraz hakkı yoksa. "Haksızlığa oruç" tuttuğunu düşünmesinde de sakınca yoktur.
Yavrusunun cansız bedenini kucağında tutup, savaşa haykıran annenin fotoğrafına bakarken anne olamayanlar, falanca dizinin üç paralık artistine baktığı zaman daha çok heyecan duyuyorsa, kendilerine harika (!) bir hayat ısmarlamış demektir.
Askeri okullara ilgi geçmiş yıllara göre yüzde 30 azalmış.
Sebebini Harp Akademileri eski komutanı Orgeneral Necati Özgen açıklıyor. "Aileler çocuklarının hapse girmesinden korkuyor olmalı."
Korku bir kere geldi mi gitmez. Cesareti bir kereliğine bile ödünç alamaz üstelik.
Yaşadıklarımı yazıyorum, ya da yazarak yaşıyorum. Hayatın derinliklerinde gezintiye çıktığım zaman, ipiyle kuyuya inilecek insan bulmanın ne kadar zor olduğunu da görüyorum.
Yalnızlığıma akraba çıkan bir arkadaşım vardı.İnsanların kendini bile tanımadığı bir dünyada, gizli dertlerimi onunla paylaşırdım. Kaybettim.
Gılgamış Destanı der ki.. "Sonsuza kadar yıkılmayacak bir ev yapabilir misin?"
Hayat sevdiklerinizi kazanma şansı bile bırakmıyor. Üzerinize yıkılmak için fırsat kolluyor üstelik.
