Parası olana ayrıcalık sağlayan sisteme inat, bir genel yetenek kitabı almıştım.
Bir ay boyunca kitabı hatim ettim.
İlk tercihimdi Basın Yayın Yüksek Okulu. 50 puan fazlasıyla kazandım.
Bizdeki dönemde, genel yetenek ve zeka üzerine yoğunlaşan bir sistem vardı.
Zengin ve yoksul eşitliği.
Sonra dershanelere zoraki ihtiyaç duyulan bir sistem oluşturuldu.
Dershaneler ki, ayrımcılığın en has örneği.
Tam teçhizat kuşanan birine karşı, çıplak bir karşı koyuş.
Bir insanı toplumda en çok bozan, kendisine yapılan haksızlığın farkına varmasıdır.
Dershaneler haksızlığın başkentiydi, kaldırılıyor.
Bu demektir ki, parası olana ayrıcalık sistemi de ortadan kaldırılıyor.
Eşitlik ilkesinin canını inciten bu sistemin yerini, herkese aynı şansı veren bir düzen alıyor.
Bu hükümetin en doğru kararlarından biri.
Şimdi iş gerçek bir eğitime kaldı.
Özel hocalara ihtiyaç duyurmayan eğitime.
Öğretmenler kusuruma bakmasın.
Özel hocalar da, berbat eğitimin yan ürünü.
Bunlara ilaveten, üniversitelerde söz hakkına sahip olması gereken bir sistemi de bekliyoruz.
Bu kadar cesur kararlara imza atanların, gençlerine vereceği özgürlük, ülkeye vereceği özgürlüktür.
Parasız eğitim isteyenlerin hapse atıldığı bir ülke olmaktan kurtulmalıyız.