Pazar gecesi Galatasaray karşısında Trabzon'un galibiyetini engelleyen Cüneyt Çakır'dı.
Alanzinho'nun hareketi penaltı değil. Eboue ve Emre kırmızı kart.
Maç boyu hakemliğin içler acısı halleri de caba.
Cüneyt Çakır'ın bu ülkede hakem gibi yönettiği tek maç görülmemişken, ona "Türkiye'nin en iyi hakemi" diyen çetrefilli koro, utandı mı acaba?
* * *
Hala Alex'in tartışıldığı bir futbol düzenindeyiz.
Fenerbahçe takımı, 35. dakikada oyundan kopan fiziksel çöküş içinde.
Belli ki takım sezon başından beri iyi çalıştırılmamış.
Ama bir futbolcu bir takıma karşı nedir, onu Alex gibi ruhani bir lider gösteriyor.
Aykut Kocaman'ı kurtarmak adına, Alex'i yem ettirmek isteyenler de oyununu hala sürdürüyor.
Alex de resitalini inadına sürdürüyor. Eleştirileri ayaklarının altında ezerek.
* * *
Trabzon karşısındaki Galatasaray, kendini inkar etti. Elmander'in yokluğu takımı bu denli etkiliyorsa, o takımın iskeletinde ve ruhunda sorun var demektir.
Küçük maçların büyük adamı Necati, gereken maçlarda suni teneffüs yapıyor.
Herkes Mehmet Batdal'a yükleniyor ama. Baros'un içler acısı halinden ne haber!
* * *
Beşiktaş yeni başkanını seçti.
Fikret Orman, kibarlığı ve sükuneti temsil eden biri. Seçimden kalan en anlamlı slogan, sandıktan çıktı. "Çocukluğumun Beşiktaş'ını geri verin."
Seçimden sonraki ilk icraat, "Beşiktaş'ın çeteyle irtibatı kesilmiştir" olmalıydı.
Çünkü çocukluğundaki Beşiktaş'ı isteyenlerin; sorumsuzluk, laçkalık ve teknik direktörüne söven ahlaksızlıkla işi yoktur.
