En iyi anneler bilir acıyı.
Cennette buluştukları zaman, birbirlerine bakacak yüzleri var çünkü!
Diğer anneler karşısına dikilirdi zaten. "Bizim evlatlarımız, senin oğlun tarafından katledilirken, yüreğin sızlamadı mı?" diye.
Esad'ın annesi o cevabı şimdi verdi. "Sızlamasa, evladım da olsa o katilin yanında olurdum!"
14 yaşındaki kız çocuğu, Gebze'de gösteriye katılıyor. Polis gözaltına alırken, kızın annesi çocuğunu polislerin elinden almak için çırpınıyor.
14 yaşındaki kız çocuğu, hangi düşüncenin savunucusu?
Cesaretin mi? Bilginin mi?
Suikastların aydınlanmamasına duyduğu tepkiyi, o küçücük yüreğinde ne zaman hissetti?
İsyanların yaşı küçülüyorsa, annelerin duyduğu acının büyüklüğünü kim hissedecek?
Bu meseleden çıkan sonuç...
Anneler, çocuklarının arkadaşlarını tanımak zorundadır.
14 yaşında gözaltına alınan bir kız çocuğu, hayatına binen yükü hiçbir sloganla hafifletemez çünkü.
Ölümlere duyduğumuz saygıyı, hayata da duymalıyız.
Yaşarken "beni öldürecekler" anonslarına kayıtsız kalınan anneler, en çok bu memlekette öldürülüyor.
Kocalarından korunamayan anneler.
Birbirine ayna tutan çakallara kurban edilen anneler.
Sanki bir ritm tutturuldu da, her gün gazetelerin üçüncü sayfalarına renk katıyor bu anneler.
İnsanlar böyle haberleri okumak zevkinden mahrum olmasınlar diye belki.
Tek göz odalı evlerde yaşayan, hayatın kıyısında kırık bir dal gibi duran annelere düşkünlüğüm var.
Ömrünün her sayfası seccade gibi serilmiş annelere.
Can evinde sirenler çalarken, suskunluğuna gömülen annelere.
Ayaklarının altındaki cenneti görmeyen politikacılar tarafından hor görülen annelere.
Ne kadar güçlü olursa olsun, katil bir evlada bile karşı duran annelere.
Onlar her yerde birbirlerini bulurlar.
İki ayakları bir pabuçta.
Onların gözlerini, insanlıktan başka hiçbir şey kamaştıramaz.
* * *
İSMET HÜRMÜZLÜ
Sanata yıllarını veren insanların ölüm haberleri hüzünlü geliyor.
1969 yılından beri Devlet Tiyatroları'nda görev yapan ve tedavi gördüğü hastanede yaşamını yitiren sanatçı İsmet Hürmüzlü'nün cenazesi dün sade bir törenle toprağı verildi. Oyunculuğunun yanı sıra yazdığı "Yabancı" adlı oyunla Kazakistan'da Hürmet Belgesi Nişanı, "Ölüm Kabini" adlı oyunla İsveç'te Onursal Ödül'e layık görülen gerçek bir sanatçıydı.
Hayattan uğurlanırken de, sanatçı gibi gitti.
* * *
Okunması gereken kitaplar en az okunur.
* * *
Gelinlere tam altın takan kalmamış. Ülke zenginleşti de, yürekler mi fakirleşti acaba?
* * *
22 Ocak 2013
Mutluluk takvimi
İş bitmeden ödeme yapma. Cenazeye gidecek zaman bul. Kuşlara yem at. Kokulu mum yak.* * *
Buluttan zarflar içinde
Aşk mektuplarımız vardı
Sarmaşık gülleri gibi
Herkes içinden ağlardı
Yıllar boyu saklanırdı
Ayrılığın son busesi
Denizlere atılırdı
İyiliğin hikayesi
Gönüller aşka mühürlü
Sevdalar uzun ömürlü
Aşk için ölenler vardı
Koparmadan tek bir gülü
Yüreklerde ince sızı
Geçiyor ömür treni
Haydi yeniden başlasın
Aşk ve karanfil günleri
Hakkı YALÇIN
