Trabzonspor'u bu kadar özel yapan yönetim, teknik adam ve taraftar üçgenindeki inanç, sadakat ve futbolcuların ortaya koyduğu karakterdir.
***
Türk futbol tarihinde ilk kez 3 büyüklere böylesine puan farkı üreten ve en değerli futbolcuları sakatlanmasına rağmen Trabzon'da harikalar yaratan Abdullah Avcı ağzıyla kuş tutmadı, tarihi simgeleyen şapkasından tavşan çıkarmadı ama üzerindeki işçi tulumunu da hiç çıkarmadı.
Egolarını sahanın içine ve dışına taşıyanların bol olduğu bir futbol dünyasında Abdullah Avcı'da baskınlık yoktur hoşgörü vardır, katı disiplin yoktur sorumluluk verme duygusu vardır. Her şeyden önemlisi teknik adamlığa şahsiyet kazandırmak vardır.
Tarih asla unutmaz. Trabzonspor taraftarı da bildiğimiz bir şarkıyı sebepsizce söylemiyor.
"Bu kalp seni unutur mu?"
***
Fenerbahçe'de sezona umutlarla başlayan teknik adamların ligi bitirme ihtimali hiçbir zaman mümkün olmayacak.Bu kulüpte yanlışların ta kendisi olanları korumak adına "alternatif suçlu" her zaman bulunacak ama gerçekler mumla aransa bulunmayacak.
Fenerbahçe'nin harcanan yılları da Fenerbahçeli çocukların gözyaşları da fiyakalı beylerin umurunda olmayacak.
***
Teknik adamlığın parlayan yıldızı Emre Belözoğlu'nun Başakşehir'in başına geçtikten sonra yarattığı mucizeyi yabancı bir teknik adam yaratsa yer gök inlerdi.
Harika bir ustalık, 10 maçlık muhteşem bir geri dönüş ama kimsenin sesi çıkmadı.
İlhan Palut ve Ömer Erdoğan'ın saha kenarındaki duruşları bile futbolumuzun geleceğine tutulmuş ışık. Çünkü kaliteli teknik adamlar güzelliklerin de yol arkadaşlarıdır.
Futbolumuzun da 'yoldan çıkanlara' değil, 'içimizden çıkan insanlara' ihtiyacı var.