Ahlak bir toplumun oksijenidir, temiz hava akımını sağlar. Ama görüyoruz ki ne çocuklar seviliyor artık ne büyükler sayılıyor. Varsa yoksa para saymak! Birileri kolay yoldan zengin olmanın yolunu tutturmuşsa, ahlakı bozan para Allah'ın emirlerini bile unutturmuştur.
Ahlak erozyonu eskiden de vardı ama bu kadar değildi. Ne zamanki para hırsıyla yanıp tutuşanlar yolunu buldu, ne zamanki çocukları uyutan ahlaksız mürebbiyeler, sporla sanatla evlerin içine girdi birçok şey eridi gitti. Yalandan hikayelerin beyinlere empoze ettiği lüks dizi sahneleri, edepsiz şarkılar her şeyin üzerine tuz biber ekti.
Oysa bir ülkenin sanatı; toplumsal duruşu ve sosyal terbiyeyi öğretirdi. Ucuz sanatın toplumun ruhuna işleyen dokusuna, ahlaksızlığın bayıltıcı kokusuna alışıldı.
Yoksulluk eskiden de vardı ama ahlak yoksunluğu bu denli değildi. Namuslu zenginler pahalı ceketinin astarını bile göstermezdi. Aşklar yürek yakardı, banka hesaplarına değil, sevdiğinin gözlerinin içine bakardı genç kızlar. 'Parayla saadet olmaz' şarkısı o yıllarda yaşamış olanlar için hala modasını yitirmemiştir. Onların bildiği tek 'fon' vardır; 'gramofon!'
İmha planı yürürlükte. Bir televizyon dizisinde çocuğunun tedavisinde kullanılması için patronuyla 150 bin dolar karşılığı yatmayı kabul eden annelik duygusu bundan yıllar önce mesele haline getirilmişti.
O zaman sormuştum: "Ahlaksız tekliflere kendince çıkar yolu bulmak ne kadar ahlaklıdır?" O dizide mesele anne fedakarlığı değil, her türlü ahlaksızlığa yataklık etmenin bilinçaltına yüklenmesiydi. O kapılar bilerek açıldı ve artık kapanmıyor!
Ahlaksızlık hırsızlığı körükler, rüşveti, kara para kasalarını ve uyuşturucu baronlarını besler. Ahlaksızların pişkinliği beni hiçbir zaman şaşırtmamıştır. Utanmak namuslu insanların işidir ve mutlak ahlak gerektirir.
Her şey son hızla kirlenirken birinciliği ahlaksızlık aldı, sonunculuğu gökkuşağı. Kirlenmeyen bir o kaldı çünkü. Ahlakın beyin ölümü gerçekleşti de kalanıyla çocukları nasıl büyüteceğiz ona bakalım. Çünkü bir ülkenin özellikle çocuk konusunda özel bir ahlakı olmalıdır. Yoksa yarını olmaz!
Hayat başladığın beşiğe geri dönmektir. Eğer bir şeyleri temizlemek ve huzur içinde yaşamak istiyorsak, tek şansımız ahlaka ve kardeşliğe geri dönmektir. Rüşvetin, hırsızlığın ve her türlü soysuzluğun defterini dürmek!
Ölmeden önce görmek istediğim sahnelerden biridir bu!
MUTLULUK TAKVİMİ
- Ne yaparsan kalbinle yap.
- Adres sorana içten davran.
- Belgesel izle.
İnsan giderken bile
Büyük olmalı
Nerede saklanır
Gözlerde tüten
Aşk kalbinden vurulur
Sırtından değil
Nasıl aklanır
Aşkı kirleten
İkiniz bir oldunuz
Beni sırtımdan vurdunuz
İstanbul ve sen
Bekle daha söylemedik
Son sözümüzü
Yüreğim ve ben
Hakkı YALÇIN
Maziye iltica etmek için gözlerimi kapatmak bana yetiyor.
UMUT
Umut denince aklıma hep aynı film gelir, 1959 yapımı 'Siyah Orfe.' Bu filmde 10 yaşlarında bir çocuk eline aldığı gitarla yanındaki iki çocukla birlikte sabahın ilk ışığına koşar. "Çabuk olalım" der "güneşin doğmasını sağlamamız gerekir, gecikirsek doğamaz." O yüzden güneşin battığına değil nasıl doğduğuna bakmaktır umut.
Çünkü her şey yok olduğunda bile umut vardır, o umut insanın yüreğindeki sevgi, o umut hayatın derinliğine bırakmaktır kendini. Ve Allah'ın mucizelerine yürekten inanmaktır.
