CANLI YAYIN

Gerçek hikaye!

Eklenme Tarihi
YORGUN adımlarla kazancının çoğunu kira olarak ödediği tek odalı evine girer adam. Nasırlı ellerinde bükülmüş demirin taşınmış tuğlanın izleri vardır. Aldırış bile etmez, ölümün her gece prova yaptığı evin içindeki çaresizliğe. Onu ayakta tutan umutlar vardır.

Bir yanda hayat kavgası öte yanda gurbet yarası. Uzaktaki karısını ve çocuğunu düşünür, sedirine uzanır boylu boyunca. Cüzdanındaki resimlerde biriktirdiği hasretle eski bir şarkıya eşlik eder. "Sevemedim kara gözlüm seni doyunca."

En sadık dostu çayını demlemeye bırakır, ardından da nemli gözleriyle duvara boş boş bakar. Onun için ölü gözünden yaş beklemek gibidir hayat.

Yatağının altında biriken yevmiyelerin sıcaklığı cürmü kadar yer yakar!

Çilekeş analar telefonla mesaj yazmayı nerden bilsin. Ayrıca elle yazılmış bir mektuptan daha çok ne ısıtabilir bir oğulun yüreğini. Anadan gelen son mektubu çıkarır da defalarca okur. "Ne yer ne içersin oğul, efkarda mısın öksürüyor musun yine?" Gözleri dolar da her gece yatmadan önce duasını eder. Bardağına çayını koyup her zamanki gibi sahanda yumurta, yanında biraz zeytin. Allah ne verdiyse onu yer!

Adam memleket kokar, adam eski zamanların onurlu insanları gibi bakar diğer insanlara da. Aç insanın halinden anlar, kapısına geleni geri çevirmez.
İnsanların ömrünü yiyen televizyon dizilerinde gözü de yoktur gönlü de. Bir Yeşilçam filmi bulursa izler ya da uçurumda gezinen kuşların kitabını okur geceleri. Sonra uykunun saati çalar, yorganı başına çeker

O küçük evde her gece bir hikaye nasıl başladıysa öyle biter. İnsanların insanca yaşamadığı bir dünyada sıradan bir işçidir adam. Hiçbir şartta onurundan ödün vermemeyi yaşantısının öznesi sayar.

O sırada ekranda sükseli bir yemek sofrası ve yayınlanan dizinin altında "gerçek hikayeden uyarlanmış" masalı. Eskiden işçileri emekçileri konu alırdı filmler, şimdi lükse, silaha ve garip ilişkilere iteklenen bir kitleye yatırım var. Bu zamanda yalandır itibarlı olan. O yüzden gerçek bir hikayede hayatın onurudur o gariban işçiye kalan.

Mutluluk Takvimi

Aç insanı geri çevirme.
Çocuklara yünlü kaşkol ör.
Geceleri evde mum yak.
Empati yap.

Uykuyu geceye

Çağırdım gelmedi

Gözlerimin sana

Selamı var

Perdeyi açtım yağmur

Radyoyu açtım Müslüm

O söyledi ben ağladım

Sabaha kadar

Bana mısın demez

Hasret ateşi

Hadi at kalbinden

Atabilirsen

Hiçbir mahkum aşktan

Firar edemez

Hadi yat bu gece

Yatabilirsen

Hakkı YALÇIN

Vicdanlar ret! Bu devirde ne insanlık kaldı ne merhamet.

Sinan Özen Sinan Özen yıllardır benim için hiç değişmeyen gerçek bir dost. Verdiği emekleri biliyorum. Bir yandan minik kızının rahatsızlığı için sürekli hastanede. Öte yandan şarkılarını yapıyor ve "Senli Benli" adlı tek kişilik gösterisi için şehir şehir dolaşıyor.
Mazi yolcusu olarak terbiyesi ve insancıl duruşuyla "güzel insan sergisinde" kocaman posteri var. O posteri görmek için güzel bir yüreğe sahip olmak ve emeğe saygı duymak gerekiyor. Gördüğü saygı da ona yetiyor. O yüzden hiç değişme Sinan böyle harikasın.