Çocuk doğuyor ve başka aileye evlat veriliyor. Aradan yıllar geçiyor hakiki anne-baba ekrana çıkıp çocuğunu arıyor. Bana sorarsanız elden ayaktan düşen böyle aileler uyanık davranıyor, çünkü kendine maddi manevi bakacak biri lazım! Çocuklarını bu yüzden istiyorlar. Tabi bazı evlat kabul ediyor, bağrına basıyor. Ama bazıları şiddetle reddediyor. İnsanlar da o gence 'duygusuz, hain' falan diyor.
Bence büyük haksızlık. Sen kalk cami kapısına terk et, sonra da "Çok pişmanım, gel birlikte yaşayalım" de... Kusura kalmasınlar ama böyle ana babanın hayat boyu suratlarını görmek istemem...
Rumuz; Reality
YA ÇOK ZENGİN İSE?
S.U. CEVAP; Madem konu açıldı 'maalesef'li bir saptama da benden gelsin.
Ekranlarda bu tür kavuşmaları daha doğrusu kavuşamamaları izlerken sanırım herkesin yüreğine böyle bir şüphe düşüyor. Misal gencimiz orta halli bir aile tarafından evlat edinilmiş, vasat imkanlarla yetiştirilmiş biri. Yıllar sonra biyolojik anne ortaya çıkıyor ve evladını yanında istiyor. Ama şöyle bir ayrıntı koyalım; sosyal konum olarak oğlunun utanacağı kadar pelperişan durumda! Biliyor musunuz çoğu genç, "Görüşmek istemiyorum, beni sokağa bırakırken düşünecekti!" diyerek anneyi reddediyor.
Şeytan da kulağıma fısıldıyor; Acaba o anne aslında trilyoner bir iş kadını olaydı, bu sümsük oğlan yine de elinin tersiyle iter miydi kadını? Şeytan haklı olabilir mi sevgili okurlar, ne dersiniz?
