(Bir Belediye Durağı Değil, Ruh Hali)
Kırık Kalpler Durağı, haritalarda yoktur ama herkes en az bir kez inmiştir. Belediyeye ait değildir, özel sektöre hiç değildir; tamamen insanın iç hat seferlerine bağlıdır. Bu durağa gelen otobüslerin plakası genelde aynıdır: "Olmaz Olan Aşk – 34". Bu durakta bekleyenlerin ortak özelliği şudur: Kimse gerçekten otobüs beklemez ama herkes "Belki gelir" diye durur. Otobüs gelmez. Zaten sorun da budur.
DURAĞIN FİZİKİ ÖZELLİKLERİ
Banklar soğuktur. Otursan da soğuktur, oturmasan da.
Camlar buğuludur ama buğu nefesle değil, iç çekişle oluşur.
Durağın tavanı vardır ama insanı yağmurdan değil, sadece umutlardan korur.
Belediye buraya saat koymamıştır. Çünkü burada zaman geçmez, uzar.
BURADA KİMLER BEKLER?
"Aslında iyi biriydi ama…" diye cümleye başlayıp üç nokta ile hayatını özetleyenler
"Son mesajı ben atmasaydım…" diye hâlâ WhatsApp arşivinde yaşayanlar
"Bir gün anlarsa…" diyerek anlamayacak birinin içsel biyografisini yazanlar.
Bu durakta kimse yüksek sesle konuşmaz. En yüksek ses, içten içe söylenen: "Ben bunu hak etmedim."
DURAĞIN SESSİZ ANONSLARI
Hoparlörden hiçbir şey duyulmaz ama herkes aynı anonsu işitir:
"Sayın yolcularımız, geçmişe giden seferimiz bir kez daha iptal edilmiştir."
Kimse şaşırmaz. Çünkü burada iptal, düzenli bir hizmettir.
ÇIKIŞ KAPISI VAR MI?
Vardır ama tabelası düşmüştür. Üzerinde şu yazar: "Kendine Dönüş" s Bu kapıdan çıkanlar hafif topallayarak yürür. Ama gariptir… Bir süre sonra hızlanırlar.
Sonuç: Kırık Kalpler Durağı'nda beklemek serbesttir ama kalmak yasaktır. Çünkü burası geçici bir duraktır. Kalıcı olan tek şey şudur: Bazı kalpler kırılır… Ama bazı kırıklar, insanı biraz daha akıllı, biraz daha komik, biraz daha kendisi yapar.
