Bazı kadınlar vardır… Aslında harikadır. Zekidir, eğlencelidir. Ama bazı davranışlar vardır ki erkek beyninde "Acaba kaçsam mı?" alarmını sessizce çalıştırır. Not: Bu bir genelleme değildir. Ama çok tanıdıktır.
"Bir şey yok" deyip her şeyin olması: Kadın: Bir şey yok. Erkek: Tamam. (10 dakika sonra) Kadın: Zaten sen beni hiç anlamıyorsun. Erkek iç sesi: Ben hangi sınavdayım şu an?
Tripi puzzle gibi sunmak: Trip vardır. Bir de ipucu vermeden trip vardır. Bakışlar, sessizlik, tek kelimelik cevaplar… Erkek çözmeye çalışır ama kutuda parça eksiktir.
Sürekli test etmek: - Bakalım beni mi seçecek arkadaşlarını mı? - Mesaj atmazsam merak edecek mi? İlişki bu noktada duygusal değil, deney düzeneği olur.
Geçmişi sürekli önüne koymak: 2019'da söylediğin bir cümle… 2026'da delil olarak masaya gelir. Erkek şaşkın: Ben bunu ne zaman söylemiştim ya?
Kıyaslama olimpiyatları: "X'in sevgilisi şöyle yapıyor…" "Y'nin sevgilisi bunu almış…" Erkek bunu duyunca otomatik savunma moduna geçer.
Aşırı kontrol – Nerdesin? Kiminlesin? Niye online'sın? Başta ilgi gibi gelir. Sonra konum paylaşmadan yaşayamama seviyesine çıkar. Erkek: Ben ilişki mi yaşıyorum, denetimde miyim?
Her şeyi drama çevirme yeteneği: Geç cevap. Umursamıyor Yorgun. Soğudu Sessiz. Kesin biri var Erkek: Ben sadece duş almıştım…
"Ben böyleyim" savunması: Bu cümle iki taraf için de tehlikelidir ama erkek beyninde şu çeviriyi yapar: "Bu konuda hiç esneklik yok."
İlginin hep karşıdan beklenmesi: Aramaz. Sormaz. Plan yapmaz. Ama ilgilenilmesini ister. Erkek bir noktada şunu hisseder: Tek başıma ilişki yürütüyorum.
İletişim yerine ima sanatı: "Benim aslında ne demek istediğimi anladın sen." Hayır. Erkek anlasaydı, bu liste olmazdı.
Sonuç raporu: Erkekler de mucize istemez. Zihin okumayı hiç istemez. Tripten doktora tez yazmak istemez. İstedikleri şey çok net:
Açık iletişim
Güven
Netlik
Biraz huzur
Biraz da kahkaha Gerisi zaten gönüllü efor.
