Tedesco'nun Göztepe maçından sonra "sadece 2 puan kaybettik sezonu" değil açıklamasının, matematiksel yanı; "2 puan sezon sonunda kaç puan eder?" sorusuyla da irdelenmeli, puan kaybının sebepleriyle de. Çünkü Göztepe maçı tümüyle Tedesco'ya yazmıştır. Takımı santrforsuz sahaya sürüp, Talisca'nın boğuntuya getirilmesine çanak tutan, savunma kurgusunu hala oturtamayan ve orta alandaki donuk heykelleri izleyen bir teknik adamın, Saracoğlu'nda puan kaybetme lüksünün olmadığını öğrenmesi gerekir. O yüzden hiçbir kayıp durduk yerde patlak vermez!
***
Aynı şekilde Galatasaray'ın da futbol oynamadan kazandığı Karagümrük maçını sorgularken, kazanılan 3 puanın ardındaki tehlikeli anonsları da işaret etmeliyiz. Takımda bir ruh spazmı yaşanıyor. Barış ve Yunus kaç maçtır hayalet, savunma güven vermiyor. En kötüsü de İlkay Gündoğan'ın hantallığı ve umarsızlığı. Takıma başrol için gelen bir adamın figüran olmayı seçmesi de yakışıklı bir duruş değil, kendisine ayrıcalıklı davranılması da. Barış Alper Yılmaz'ın rakibinin kafasına uzanan kramponlarıyla yaptığı faul değil zalimlikti, kendisine gösterilmeyen kırmızı kartın da hakeme gösterilmesi gerekir.
***
Beşiktaş çaresiz Eyüpspor karşısında yenilgiden kurtuldu. Eldeki yararlı isimleri gönderip Rashica gibi basiretsiz adamı takımda tutanlar, yenik duruma düşünce Cengiz Ünder'i hatırlayanlar ve bu kulübe yıllarca emek veren insanlara saygısızlık yapanlar, ancak puan kaybetmekte ustalaşır. Onların da taraftarla yüzleşme seansı yakındır.
***
Trabzonspor'u takdir ediyorum. Eldeki şartlarla puan cetvelinde bulunduğu yerin ilham kaynağı; emek ve sadakat. Dikkat edin ne konuşan bir teknik adamı var ne yöneticisi. Futbola kattıkları zarafet, kazandıkları puanlar kadar değerliyken, bizimki de alkışlardan ötesi!
