Beşiktaş'ın ilk çeyrekteki başlangıcına baktım, Kartal tadındaydı!
"Beşiktaş kaldığı yerden devam ediyor" dedim. Gol de gelebilirdi.
Sonra Fenerbahçe'nin oyunu dengeleyip, topa daha çok sahip olduğunu gördüm. Akıl, hırsa karşıydı.
"Fener'in ışığı parladı" dedim.
Ama iki takım için de ilk yarıyı özetlemek gerekirse.
"Hatalı savunmalar, beceriksiz forvetler" diyebiliriz.
İlk yarıda Ferrari ve Sivok çok adam kaçırdı. Sivok'un yaptığı penaltı, dengesiz bir çıkışın bedeliydi zaten.
Birbirine yabancı bir defans kurgusu içinde, Erhan Güven soru işaretleri bırakırken, İsmail olumlu izler bıraktı.
İlk yarıdaki Fenerbahçe defansında da tedirgin edici gerçekler vardı.
Bilica defansın askeri, iyiniyetle mücadele ediyor. Pozisyona yüreğini koyuyor ama ilk yarıda pozisyon hataları vardı.
İlk yarıda sahada en çok ilgimi çeken adam Vederson'du.
Santos'tan beklenen bindirmeleri Vederson yaptı ama belki de Santos'un içeri kaçmaları, Vederson'u gizlice besleyen bir taktik anlayıştı.
İkinci yarıda özellikle Fenerbahçe adına kontrollü bir 45 dakika izledik.
Zamanı iyi değerlendiren ve ne istediğini bilen bir takım vardı sahada.
Ve tüm haşmetiyle vitrine çıkan Alex..
Ayaklarının ritminde, önüne çıkanı ardına katan Alex, gollerin de, gecenin de adamıydı.
Fenerbahçe'de bu sezon iyiye giden şeyler var.
Orta alan püfür püfür oksijen.
Emre Belözoğlu orta alanda yeni bir orkestra şefi gibi duruyor.
Güiza geçen yıldan daha özverili.
Ama pozisyon tüketiminde, hala eski alışkanlıkları sürüyor.
Gökhan Gönül, ülkenin en özel adamı zaten.
Eğer, Alex bildiğimiz Alex olmaktan sapmazsa.
Eğer Cristian ve Santos'un oyuna katılımları, kendilerine yakışan biçimde olursa...
Ve defanstaki tedirgin edici yanlar onarılırsa.
Bu sezon yeni bir aşk Fener'i, ligi aydınlatacağa benziyor.
Kupayı kazanmak elbette güzel ama...
Yanlışları sahiplenmekten daha anlamlı bir kazanç yoktur.
