Gördük ki, Aykut Kocaman'ın kadro üzerinde oynamaları, rakipten daha tehlikeli.
Bu takımda Baroni varsa Baroni oynar. Ve bu takımın rakip ceza alanında nokta vuruşlar yapacak birine organ nakli kadar ihtiyacı var.
* * *
Maçın başında oyuna hakim olmakla, kendine tutuklanmak arasında garip bir Fenerbahçe vardı. Oyunu sıkıştırma pozisyonu alan Elazığspor, Fenerbahçe'yi korkusundan tanıdı. Üstüne gidince, açılan yelpaze gibi orta alanı da bulunca, golü de buldu.
Fenerbahçe gibi bir takımın orta alanının, rakibi hırpalamak kadar, yaratıcı olmasını da istiyorsunuz ama ikisi de yok.
İlk yarıda dikkat çeken pozisyonlar, Kuyt ve Alex'in vuruşlarının Ivesa tarafından çıkarılması.
Onlar da ikinci el pozisyonlar.
* * *
Stoch'a savunmaya yardım etme ve adam kovalama görevi verilmiş. Stoch bunları yapmaya çabalarken, bindirme gerçeğine gücü yetmiyor.
Savunmanın külfetini, hücumda ödemek gibi.
* * *
İkinci yarıda Tum'un attığı gol, bir santrforun nerede durması gerektiğini gösteren harika fotoğraf olarak, gecenin duvarına asıldı.
En çok Sow'un görmesi gerek. Fenerbahçe baskılı oynamayı seçtiği zaman, rakibini ezecek güce sahipse, bu kadar içe dönük oynamak, onun yasalarına aykırı.
Bunu golü yemeden önce düşünmeleri gerekirdi.
Aykut Kocaman, yanlışlarından vazgeçecek cesareti bulamazsa.
Fenerbahçe yolunu zor bulur.
Gecenin zarafet tahlilinde, Mehmet Topuz'da anti centilmenlik mikrobu bulundu.
Topu dışarı atması gerekirdi ama o kendisine yakışanı yaptı.
