Yılın her günü ülkesi için çalışan.
Zamanın akışı gibi hızlı.
Yüzündeki çizgileri çoğaltan, hiç gocunmadan.
Varlığı çok şeyin sebebi.
İtalik duruşunu gören olmadı bu güne kadar.
Hicaz, nihavent şarkılar dinlerdi gençliğinde.
Şimdi insanların dertlerini dinliyor.
Hayatın gerçeklerini soluyor günbegün.
Kendi gerçeklerinden izinli.
Özlemlerini ertelediği muhakkak.
Ülkenin gerçeklerine armağan niyetine.
Bakışları bile yenilmedi hiç, bırakın seçimleri.
Asırlık bir çınar duruşu var da, halkın dilek ağacı sanki.
Toplumsal sevginin borcunu halka hizmetle ödüyor.
O yüzden onun için can yelekleri gökyüzündedir.
Adedi milyonlarca insanın duası!
Bir adamı izliyorum.
Gömleğini günlük koşularda terletmiş.
Geleceğin sabahları aydınlık olsun diye.
Hala gözlerinde korkunun yeri olmayan Kasımpaşalı delikanlı.
Halen yüzlerce küreği tek başına çeken forsa.
Uzun yolculukların yorgunluğundan bir kez olsun şikayetçi olmamış.
Bir ülkenin tarihine adını altın harflerle yazdırmış.
Gerçek bir lider.
Bu adamın "başkan" olmak hakkı değil mi?
Üstelik bu resmi halk elleriyle ve yüreğiyle koymuşken.
O çerçeveye!
