Fenerbahçe yarı finali istedi ve aldı.
Kazanmak gerçeği de, enerjinizi korkularınıza değil cesaretinize verdiğiniz zaman başlar.
Facia olasılığı varken dönüş yapabilmenin sırrı da budur.
***
Dün gece baskıyı "bilinçli" olarak kabul eden takımdı Fenerbahçe.
Ama tur için başkaldırandı.
Lazio'nun saldırısına, maç boyu sakinleştirici rolü üstlendi.
Ama ne zaman ki golü yedi, yıpranan yanlarını anında onardı ve sonucu da ödeştirdi.
Fenerbahçe'nin özellikle Avrupa'daki gerçeği bu.
Rakip ne kadar kenetlenirse, Fenerbahçe bir anda iki katına yükseliyor. Onların en büyük simyası bu değil mi zaten!
***
Futbolu değil, düşünceyi öne çıkarıp, gecenin sadece övgü kısmına bakmalıyız.
Her futbolcunun diğerinin yükünü taşımayı görev bildiğini söylerken, kaleci Volkan'ın önderliğinde savunmayı öne çıkarmalıyız.
Sow'un eksikliğinin, Lazio'nun seyirciden yoksun olmasından daha etkili olduğunu belirtirken, Webo'nun rakip alanda kaç kişilik koştuğunu inkar etmemeliyiz.
Sarı direncin, lacivert inancın rengi deyip, tarihi sonucun altında imzası olanların cümlesini alkışlamalıyız.
Çünkü tarihin işçileri geceye ne verdiyse. Gece de onlara hakkını verdi.
***
Maçın bitimindeki resim, resmi bir tarihin belgesidir.
Bu sonuç sadece Türkiye'nin gururu değil. Avrupa'da da saygın bir imzadır.
Yarı final; tarihi bir sonuçtur.
Onun adı; dış sahada yenilmezliğin simgesi.
Onun adı; tarihin yeni efendisi.
Her harfi taraftarının içini ısıtan bir aşk. "F-e-n-e-r-b-a-h-ç-e"
***
Final mi?
Uzakta duran, bazen en yakındadır.
