Gerçek olan futbolun her mevsim biraz daha çamura battığı.
Pazar günkü derbide futbolcu çirkinliklerinin yönetici açıklamalarıyla kardeş olduğunu gördüğüm zaman.
"Sportmenlik abazanları konuşuyor" dedim.
İnsanlığın, zarafetin ve futbol kalitesinin temsil gücü yok olduysa.
"Kanalizasyon tıkandı" diye not düştüm. "Gözyaşı musluklarıyla açamazsınız!"
Tribünlere çıkardığı dili, elini soktuğu yeri gördükten sonra onun için söylenecek sözüm belli.
"Yüzü utanç tutmuyor!" Beyefendi zannettiğimiz birinin bu çirkin hallerine mahsuben, başına çorap geçirsek nafile!
Futbolunu ve ismini kemirirken, elde bir karakteri kalmıştı, o da gitti.
Oğuzhan Yakup'un burnundan kıl aldırmayan hallerini de poster yapsınlar.
Nasılsa sportmenliğin sahibi kalmadı!
Kazanırken değer verdiği kupayı, elenirken aşağılamayı maharet sayan Fikret Orman'a baktım.
Bende eskiden kalma zarif bir fotoğrafı vardı da, süt kupasının içine attım!
Eyyamcı bir hakemin kendisinden imzalı düdük isteyen birine maç sonu açıklaması.
"Ben düdüğümü şeytana bağışladım."
Bu fotoğraflar daha çok çekilecek.
