ACI çekmeden zafere gidilmez ama milli takım her maçta daha kötüye gidiyorsa, bir şeylerin sorgulanması gerekir. Gerçek bir golcümüz yokken, eli ayağı birbirine dolanan adamlarda inat etmenin koca ülkeye verdiği hüzün, takım olarak formanın içine sokulmayan ruh ve takımında oynamayan adamların o kadronun içinde bulunması da bu sorguya dahildir.
Fransa karşısında tek gollü yenilgiyi gurur saymakla, 4 gol yedikten sonra İtalya karşısında topa sahip olmakla övünmek de bir şey kazandırmaz, maçları kaybettikten sonra dövünmek de!
Bir takımın gerçek bir golcüsü yoksa, buradan çıkan sonuç; bazıları oynatılarak kaybedilir, bazıları görmezden gelinerek. Eldeki aynı adamlara zımbalanmış olmanın yan etkileri her maçta yaşanıyorsa, hatalarda inat etmenin alemi ne?
Arda Güler'in dışında tutunacağımız dal yoksa, böyle bir grupta üçüncü olmak masal haline geliyorsa bir devrim gerekiyor diyeceğim ama bunu söylemek için öncelikle ülke futbolunu ve kaliteyi de göz ardı etmemek gerekiyor. Hala bu grupta mucize de ihtimale dahilse, matematik hesabı buna izin verdiği içindir. 'Ama bu mutsuz iklimi Belçika maçında değiştiremeyenler, başkalarıyla yer değiştirecek.' Bu cümlenin içine herkes dahildir.
Tutuklanan hakemlere gelince. Hayatta hepimiz yolcuyuz. Mesleğine saygı duyuyorsan düdüğünün namusunu bileceksin. Vicdani kurallara bile uymuyorsan kenara çekileceksin. Adam gibi maç yönetemiyorsan defolup gideceksin. Hesap vermeden nereye kadar gideceksin onu bilmiyoruz!
