Yarım kalmış destansı bir masalı tamamlamak.
Seyircisiz bir gecede bunu başaran takımı alkışlamalıyız.
* * *
Gece boyunca Fenerbahçe bir kamuflaj takımıydı sanki.
Görüneni başka, bilineni başka yorumlatan.
Oyunun kontrolü himayesi altındaydı ama rakibin ilk maçta görünmeyen iyi yanları vardı.
Maç boyu korsan bir umut dolaştı Plzenli futbolcuların ayaklarında. Düşlerini fırçalayıp gelmişlerdi sanki, çıkmadık candan ümit kesilmez misali.
Fenerbahçe'ye umulanın üzerinde sıkıntı yaşattılar.
* * *
Onlara karşılık Fenerbahçe, maç boyu sahneye çıkmanın sırasını bekledi.
İlk yarının son dakikalarında talihin şapkasından Salih çıktı.
Mehmet Topal'ın sakatlanıp çıkmasıyla sahneye çıkan bu genç, sahaya ayak bastığı andan itibaren Fenerbahçe'ye pozitif enerjiyi de yükledi.
* * *
İkinci yarıda Kuyt ve Cristian'ın harcadıkları bir pozisyon var, o pozisyonda maçın kopması gerekirdi. Ama o kaçan pozisyon, Fenerbahçe'yi içine çeken bir girdaba dönüştü.
Bekir ve Volkan ortaklığıyla yenilen golün ardından, direkten dönen top, verilen pozisyonlar Fenerbahçe'nin kendi sunağında kurban olma sinyallerini verdi.
Ama ne olursa olsun, Fenerbahçe'nin gerçekleri, Plzen'in hayallerinden güçlüydü.
* * *
Gece boyunca Kuyt çok çalıştı, Yobo sağlamdı, Gökhan'ın kritik müdahaleleri vardı. Gecenin en sihirli dokunuşu Salih'e ait.
Sonuç olarak, özel bir geceydi.
Futbol olarak etkileyici sahneler olmasa da, sihirli anlar vardı, Gökten üç elma düştü. Yarısı çeyrek finale, darısı yarı finale.
